Κυριακή, 20 Μαΐου 2007

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΛΑΡΩΝΟΥΜΕ..

Τι λέει και που στοχεύει ο νόμος - πλαίσιο.
α) Η χρηματοδότηση των σχολών δεν θα είναι δεδομένη. Από τον προϋπολογισμό θα παίρνουν μια επιχορήγηση κάθε 4 χρόνια, την οποία θα παζαρεύει κάθε σχολή με το κράτος. Ο γραμματέας (manager) κάθε σχολής θα ψάχνει για επιπλέον έσοδα βλ. δίδακτρα, κατάργηση δωρεάν βιβλίων, σίτισης, στέγασης κτλ.
β) Το υπουργείο δίνει ένα “πρότυπο” εσωτερικό κανονισμό που κάθε σχολή πρέπει να υιοθετεί. Αυτός ο κανονισμός θα καθορίζει τα πάντα: τη διάρκεια σπουδών, το είδος των πτυχίων, μεταγραφές κτλ. Προφανώς η αξιολόγηση - χρηματοδότηση κάθε σχολής θα εξαρτάται από το αν εφαρμόζει τον εσωτερικό κανονισμό όπως θέλει το υπουργείο.
γ) Το άσυλο ουσιαστικά καταργείται. Με απλή πλειοψηφία το Πρυτανικό Συμβούλιο θα αποφασίζει την είσοδο της αστυνομίας και μάλιστα σαν βασικός λόγος άρσης του ασύλου θεωρείται η κατάληψη. Δηλαδή καταργεί το μέσο αγώνα που έχουν οι φοιτητές και στοχεύει στην κατάργηση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων στα πανεπιστήμια.
Οι στόχοι του νόμου-πλαισίου είναι οι εξής:
α) να απαλλάξει το κράτος από την υποχρέωση να χρηματοδοτεί τα Πανεπιστήμια και την Δωρεάν εκπαίδευση. Οι σχολές θα παίρνουν μια επιχορήγηση και μετά με το Μάνατζερ θα ψάχνουν κονδύλια. Αυτό σημαίνει δίδακτρα, πληρωμή βιβλίων -στέγασης-σίτισης κ.λπ. Οι φοιτητές θα γίνουν πελάτες και η μόρφωση εμπόρευμα. Η εκπαίδευση θα μεταβληθεί σε Αγορά. Αυτός είναι ο κοινός στόχος του νόμου -πλαισίου και της αναθεώρησης του άρθρου 16. Να κόψουν χρήματα για την εκπαίδευση από τον προϋπολογισμό και να τα δώσουν στις επιχειρήσεις. Να μετατρέψουν την εκπαίδευση σε ιδιωτική, τύπου ΙΕΚ, Κολεγίων.
β) να καταργήσουν τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα των πτυχίων. Αυτό θα πετύχουν με την πλήρη αναγνώριση όλων των ειδών πτυχίων που κυκλοφορούν ΙΕΚ, Κολεγίων, ΚΕΚ, ιδιωτικά πανεπιστήμια κ.α. και με την δυνατότητα στις σχολές να πουλάνε διάφορα φασόν πτυχία μονοετή, διετή, τετραετή κ.τ.λ. Έτσι θα δημιουργηθεί μια θάλασσα «πτυχίων» και κανένα δεν θα αναγνωρίζεται. Φανερός σκοπός η μη αναγνώριση εργασιακών δικαιωμάτων ώστε ακόμη και οι απόφοιτοι πανεπιστημίων να πληρώνονται με μισθούς πείνας.
γ) είναι δεδομένο ότι σε επιχειρήσεις της Αγοράς όπως θέλουν τα ΑΕΙ-ΤΕΙ δεν μπορεί να υπάρχει άσυλο. Δηλαδή ελεύθερος συνδικαλισμός, πολιτική συζήτηση, συνελεύσεις, αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Οι εργαζόμενοι, ειδικά του ιδιωτικού τομέα, καταλαβαίνουν τι σημαίνει αυτό.
Γιατί μας αφορά όλους
1) Ο νόμος-πλαίσιο δεν ιδιωτικοποιεί μόνο τα Πανεπιστήμια. Θέτει τις βάσεις για να επιβληθούν δίδακτρα συνολικά από το Νηπιαγωγείο ως το Λύκειο. Σημαίνει ότι όσοι έχουμε λεφτά θα μορφώνουμε τα παιδιά μας και για όση μόρφωση αντέχει η τσέπη μας. Οι υπόλοιποι θα τα αφήνουμε στην μοίρα τους (μαύρη εργασία κ.τ.λ.). Η κυβέρνηση επιχειρεί να δώσει όλα τα λεφτά των φόρων μας στις επιχειρήσεις και να μας επιβάλλει να πληρώνουμε ολοκληρωτικά την υποτιθέμενη δημόσια δωρεάν παιδεία. Έτσι κλέβουν διπλά το εισόδημά μας.
2) Η κατάργηση της αναγνώρισης των πτυχίων θα σημάνει ένα γενικό βούλιαγμα της αξίας της εργατικής δύναμης. Ήδη οι εργοδότες δεν πληρώνουν τα νόμιμα (την όποια αναγνώριση των πτυχίων - ειδίκευσης - εμπειρίας - επιδόματα κ.τ.λ). Αν χαθεί η αναγνώριση των πτυχίων θα πέσουμε αυτόματα όλοι στο επίπεδο του απασχολήσιμου. Χωρίς συλλογικές συμβάσεις - χωρίς ωράριο - χωρίς βασικό μισθό - χωρίς ασφάλιση και ότι άλλο μας κρατάει ζωντανούς.
3) Αν καταφέρουν να τσακίσουν τα συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες μέσα στα πανεπιστήμια, τότε θα γενικεύσουν ακόμα περισσότερο την εργοδοτική - δικαστική - αστυνομική τρομοκρατία. Ήδη ζητούν από τα δικαστήρια να μη δικαιώνουν τους εργαζόμενους, να απαγορεύουν απεργίες, να επιστρατεύουν απεργούς, ενώ ψεκάζουν με χημικά και χτυπούν τις διαδηλώσεις. Αν καταργήσουν το άσυλο θα απλώσουν και άλλο το πέπλο εκφοβισμού πάνω από την εργατική τάξη και όλη την κοινωνία.
Για αυτούς τους λόγους, ο αγώνας ενάντια στο νόμο - πλαίσιο και στη ιδιωτικοποίηση της παιδείας δεν είναι μόνο αγώνας των φοιτητών αλλά είναι ΑΓΩΝΑΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ. Εργαζόμενοι - μαθητές - άνθρωποι του μεροκάματου, όλοι να μπούμε στον αγώνα ενάντια στο νόμο-πλαίσιο, ενάντια στην κατάργηση του κοινωνικού δικαιώματος στη μόρφωση - την αξιοπρεπώς αμειβόμενη εργασία - την ελεύθερη συνδικαλιστική δράση.
Κόντρα στη τρομοκρατία - ενωμένοι στον αγώνα
Η κυβέρνηση χρησιμοποίησε όλα τα μέσα για να συκοφαντήσει το μεγαλειώδες φοιτητικό κίνημα. Πληρωμένοι δημοσιογράφοι, ΜΜΕ, πρυτάνεις και καθηγητές λαμόγια, Πάγκαλοι κ.α. εξαργυρώνουν τις θέσεις τους βρίζοντας τους φοιτητές. Γιατί τόσο μίσος; Γιατί οι φοιτητικές καταλήψεις κόβουν το μαύρο χρήμα από τα «προγράμματα» και τις επιδοτήσεις της Ε.Ε., τις μίζες από τις προμήθειες υλικοτεχνικής υποδομής κ.α. Γιατί οι φοιτητές αρνούνται την ιδιωτική παιδεία, δεν δέχονται να γίνουν πελάτες Ανώνυμων Εταιρειών και «αγελάδες» που θα αρμέγουν κράτος, εταιρείες, μεγαλοκαθηγητές. Και κυρίως τους μισούν γιατί δίνουν σε όλους εμάς, σε όλους τους εργαζόμενους ένα λαμπρό παράδειγμα πως όλα τα δικαιώματα κατακτώνται με τον αγώνα. Αυτό το μίσος τους το εμφάνισαν με πρωτοφανή μανία στη διαδήλωση της Αθήνας, όπου χρησιμοποίησαν τους «κουκουλοφόρους» σαν αφορμή για να δείρουν, να συλλάβουν και να κατηγορήσουν φοιτητές διαδηλωτές. 61 συναγωνιστές σύρονται στα δικαστήρια με κατασκευασμένες κατηγορίες. Δεν θα τους αφήσουμε μόνους, η τρομοκρατία της κυβέρνησης δεν θα περάσει. Τίποτα δεν χαρίζεται από τους καπιταλιστές. Από το Πολυτεχνείο του ’73, το κίνημα του ’90-’91, τη μεγάλη απεργία του ασφαλιστικού... ότι δικαιώματα έχουμε τα κερδίζουμε στον αγώνα. ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, μια φωνή και μια γροθιά, να σταματήσουμε την ιδιωτικοποίηση της παιδείας - την υποβάθμιση της αξίας των απολυτηρίων, πτυχίων - την κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων - το περιορισμό των συνδικαλιστικών, δημοκρατικών ελευθεριών.
ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ
Σε όλους τους εργασιακούς χώρους να παρθούν αποφάσεις αγωνιστικής κινητοποίησης μαζί με τους φοιτητές. Να συμμετέχουν όλοι στις διαδηλώσεις. Σωματεία και αγωνιστές της ριζοσπαστικής αριστεράς με κοινές πρωτοβουλίες να δημιουργήσουν άμεσα σε κάθε γειτονιά επιτροπές αγώνα ενάντια στο νόμο - πλαίσιο. Φοιτητές και εργαζόμενοι να κάνουμε κοινές συνελεύσεις για συντονισμό της δράσης μας. Να απαιτήσουμε Γενικές Απεργίες από τα συνδικάτα και τις ομοσπονδίες μας. Να μην αφήσουμε τα αστικά και ρεφορμιστικά κόμματα να σπείρουν μέσα στη κοινωνία την ηττοπάθεια για τη «ματαιότητα» των αγώνων. Νίκη στο κίνημα των καταλήψεων.

Σάββατο, 19 Μαΐου 2007

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2007

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ 2007 ΑΣΟΕΕ

ΔΑΠ-ΝΔΦΚ 1668
ΠΑΣΠ 1616
ΠΚΣ 401
ΡΑΣ-ΕΑΑΚ 249
ΑΡ.ΕΝ. 221
ΛΟΙΠΑ 98
ΑΚΥΡΑ 98
ΣΥΝΟΛΟ 4351

http://www.nka.gr/modules.php?name=Foititikes