ΠΑΡΤΥ ΡΑΣ-ΕΑΑΚ

Το Σάββατο 7/5 σας περιμένουμε όλους στο πάρτυ του σχήματος της ΡΑΣ-ΕΑΑΚ στο προαύλιο της ΑΣΟΕΕ στις 11 το βράδυ.

Ανακοίνωση-καταγγελία της ΕΑΑΚ Θεσσαλονίκης για τους τραμπούκους της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και τα γεγονότα στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών

Την Πέμπτη 5 Μαΐου, 80 τραμπούκοι της ΔΑΠ και της ΟΝΝΕΔ επιτέθηκαν με πρωτοφανή βιαιότητα(πέτρες, κράνη) ενάντια σε μέλη της ΕΑΑΚ με αποτέλεσμα τον τραυματισμό μελών της ΕΑΑΚ, τρεις εκ των οποίων κατέληξαν στο νοσοκομείο.

Στόχος της επίθεσης ήταν η φίμωση του σχήματος ΡΑΦ-ΕΑΑΚ στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών και η καταστροφή του χώρου παρέμβασής του. Αποτελεί συνηθισμένη φασιστική πρακτική της ΔΑΠ, η οποία γνωρίζοντας ότι οι πολιτικές της θέσεις είναι ενάντια στα συμφέροντα των φοιτητών, υιοθετεί ένα μοντέλο συνδικαλισμού που προωθεί την απάθεια μέσω πελατειακών σχέσεων και την παθητική αποδοχή μεταρρυθμίσεων που διαλύουν τη φοιτητική καθημερινότητα, την εργασιακή προοπτική και συνολικά το παρόν και το μέλλον των φοιτητών. Η ΔΑΠ δε διστάζει, μάλιστα, να «διασφαλίσει» αυτήν την ομαλότητα ακόμα και με τραμπουκισμούς.

Η επίθεση αυτή δεν ήταν τυχαία. Η ΔΑΠ όπως και η κυβερνητική ΠΑΣΠ έχουν αποδείξει διαχρονικά ότι αποτελούν τους εγγυητές της εφαρμογής των αντιδραστικών αλλαγών στην εκπαίδευση. Οι παρακρατικές μέθοδοι της ΔΑΠ πάνε χέρι-χέρι με τις πολιτικές θέσεις της και στοχεύουν στη διάλυση του δημόσιου χαρακτήρα του Πανεπιστημίου και στην τρομοκράτηση κάθε ριζοσπαστικής αγωνιζόμενης φωνής.

Το φοιτητικό κίνημα δεν τρομοκρατείται και δεν καταστέλλεται από αυτές τις πρακτκές. Όπως η ΕΚΟΦ δεν απέτρεψε την αντιδικτατορική εξέγερση του Πολυτεχνείου το 73, όπως η δολοφονία του αγωνιστή καθηγητή Ν. Τεμπονέρα δεν έβαλε φραγμό και την ανατροπή, τελικά, του νόμου Κοντογιαννόπουλου, έτσι και τώρα αύτες οι πρακτικές και οι τραμπούκοι της δεξιάς που τις υλοποιούν, θα πάρουν την απάντηση που τους αρμόζει. Το φοιτητικό κίνημα, περιφρουρημένο οργανωτικά και πολιτκά, θα αποτελέσει πυροδότη αγωνιστικών διεργασιών για όλη την κοινωνία και σε σύνδεση με το εργατικό και ευρύτερο λαϊκό κίνημα θα συμβάλλει στη μη κατάθεση του νόμου Διαμαντοπούλου και την ανατροπή συνολικά της αντιλαϊκής πολιτικής κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ και των πολιτκών τους εκφραστών.

Ε.Α.Α.Κ. σε ΑΕΙ-ΤΕΙ Θεσσαλονίκης

Όλοι στους δρόμους. Συγκέντρωση την Πέμπτη 5 Μάη στα προπύλαια 7.00 μ.μ

Ένας χρόνος μνημόνιο, ένας χρόνος αγώνες ενάντια σε Κυβέρνηση Ε.Ε, ΔΝΤ.

ΚΑΛΟΥΝ: Πρωτοβάθμια σωματεία, επιτροπές αγώνα σε εργασιακούς χώρους και γειτονιές, συλλογικότητες του Κινήματος «Δεν Πληρώνω»

Στις 6 Μάη συμπληρώνεται ένας χρόνος από την υπερψήφιση στην ελληνική Βουλή του Μνημονίου που συνομολόγησε η κυβέρνηση με το ΔΝΤ και την ΕΕ. Ένας χρόνος από την έναρξη της οικειοθελούς «επιτήρησης» από την Τρόικα, παρά την αντίθεση της πλειοψηφίας των εργαζόμενων, όπως αυτή εκφράστηκε στις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις της 5 και 6 Μάη. Ένα χρόνο μετά, εκτός από την κυβέρνηση και τους προπαγανδιστές της, όλοι και όλες έχουν πλέον καταλάβει ότι τα αλλεπάλληλα Μνημόνια έχουν ένα και μόνο στόχο: την ευημερία των πιστωτών και των διεθνών τοκογλύφων εις βάρος των εργαζομένων, των συνταξιούχων και της νεολαίας. Ένα χρόνο μετά:

• Η ανεργία καλπάζει, με περισσότερους από 1 εκατομμύριο ανέργους στη χώρα.

• Η εργοδοτική αυθαιρεσία έχει χτυπήσει «κόκκινο», με καταχρηστικές απολύσεις, αυθαίρετες αλλαγές στους όρους εργασίας, ατομικές συμβάσεις, μαύρη και ανασφάλιστη εργασία να αποτελούν καθημερινότητα στους χώρους δουλειάς, με τις ευλογίες της κυβέρνησης και της Τρόικας.

• Το εργατικό εισόδημα καθημερινά συρρικνώνεται, όχι μόνο από τις μειώσεις των μισθών αλλά και από τις καλπάζουσες τιμές των προϊόντων βασικής κατανάλωσης, της ασυδοσίας των τραπεζών και των πολυεθνικών ομίλων. Διαλύεται κάθε έννοια κοινωνικού κράτους με τις συγχωνεύσεις σχολείων, πανεπιστημίων, νοσοκομείων, την διάλυση των ασφαλιστικών Ταμείων και κάθε κοινωνικής πρόνοιας.

• Ξεπουλιούνται κοψοχρονιά τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, ο ΟΣΕ, η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ, η ΑΤΕ, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και κάθε δημόσια επιχείρηση, ενώ ετοιμάζονται να βγουν στο σφυρί με φαστ-τρακ διαδικασίες ακόμη και δημόσιες εκτάσεις, όπως το Ελληνικό.

Ένα χρόνο μετά, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να φέρει για ψήφιση το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Σταθερότητας, που θα γυρίσει την ελληνική κοινωνία στη βαρβαρότητα, ενώ:

• Οι Τράπεζες έχουν ήδη «πριμοδοτηθεί» με περισσότερα από 100 δις ευρώ (όσα δηλαδή μας «χάρισαν» το ΔΝΤ και η ΕΕ!). Μειώθηκε κι άλλο η φορολογία των επιχειρήσεων (20%) και η εργασιακή νομοθεσία αλλάζει σταδιακά προς το συμφέρον των εργοδοτών.

• Οι «εθνικοί» μας εργολάβοι συνεχίζουν απρόσκοπτα να εκμεταλλεύονται τις ληστρικές συμβάσεις με το δημόσιο αυξάνοντας τα χαράτσια των διοδίων ή επιβάλλοντας να χτιστούν ΧΥΤΑ σε αρχαιολογικές ζώνες, για να συνεχίσουν να πλουτίζουν απρόσκοπτα.

• Το χρέος και το έλλειμμα αυξάνονται με τέτοια ταχύτητα ώστε είναι σίγουρο ότι, αν δεν ανατραπεί αυτή η πολιτική, η χώρα θα παραμείνει στον γύψο της «επιτήρησης» για δεκαετίες.

Το επίσημο συνδικαλιστικό κίνημα της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ αποδεικνύει καθημερινά ότι δεν παλεύει για την ανατροπή αυτής της πολιτικής! Οι 24ωρες απεργίες χωρίς σχέδιο και χωρίς συνέχεια δεν αποτελούν πραγματική απάντηση. Οι νικηφόροι αγώνες του λαού της Κερατέας και των 300 απεργών πείνας έδειξαν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι ο μόνος δρόμος για να νικήσουμε την κυβέρνηση είναι ο ανυποχώρητος, ενωτικός αγώνας μέχρι τη νίκη! Μέχρι να φύγει αυτή η κυβέρνηση και όσοι την υποστηρίζουν, μέχρι να επιβληθεί μια άλλη πολιτική που θα είναι βασισμένη στις ανάγκες της εργαζόμενης πλειοψηφίας και όχι στην «εξυπηρέτηση» του ληστρικού χρέους.

Επειδή η «μαύρη επέτειος» της 5-6 Μάη, που σημαδεύτηκε ακόμη και με το αίμα των νεκρών της εργοδοτικής αυθαιρεσίας της Marfin (που ακόμη μένει ατιμώρητη…), δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη, ΚΑΛΟΥΜΕ:

• Την Πέμπτη 5 Μάη, ένα χρόνο από την ψήφιση του Μνημονίου 1 και μέρα πανεργατικής απεργίας στην Πορτογαλία, σε πορεία στις 7.00 μ.μ. από τα Προπύλαια στη Βουλή.

• Σε παλλαϊκή συμμετοχή στην πανεργατική απεργία της 11 Μάη, στα μπλοκ του Συντονισμού Σωματείων στο Μουσείο

• σε συνέχιση των απεργιακών κινητοποιήσεων μέχρι και τις 15 Μάη, με σκοπό να μην ψηφιστεί το νέο Μεσοπρόθεσμο Σχέδιο της φτώχειας, της εξαθλίωσης και του ξεπουλήματος, να ανατραπεί η κυβέρνηση και η πολιτική της!

Η Εργατική Πρωτομαγιά και η σύνδεση με τους αγώνες του σήμερα

Η φετινή Πρωτομαγιά συνέπεσε με τα δυο χρόνια απο τότε που η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, επικαλούμενη το δημόσιο χρεος , οδήγησαν τη χώρα και τους εργαζομένους στη νέα πραγματικοτητα που ζούμε ... Μια πραγματικότητα που έρχεται σε συνέχεια , στο πως λεγόμενοι μηχανισμοί στηριξης της ΕΕ , του ΔΝΤ και της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας προσπαθουν να επιβληθούν στους λαούς , μέσω και των εντολοδόχων τους. Η σημασία της Πρωματομαγιάς στις καταστάσεις που βιώνουμε ειναι μεγάλη , όχι σε μια ημέρα απλα μνήμης αλλά εκ νέου ανασημαδειοτησης των αγωνων που ερχονται.

Οι επιθεσεις που εξαπολύει το κεφαλαιο σε διεθνες επίπεδο, σε βάρος των εργαζομένων οδηγόυν στη δραστική περικοπή του εισοδήματος τους , χειροτερευοντας και το βιοτικό επίπεδο. Αναλύοντας αυτη την άποψη και προσπαθωντας να εμπεδώσει κανείς τα εργατικα κεκτημένα , αποτέλεσμα και των εργατικων Πρωτομαγιών σημαντική ειναι η υπενθυμιση κάποιοων ιστορικών γεγονότων.

Η πρώτη ελληνική κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε το 1893 από τον Σοσιαλιστικό Σύλλογο του Σταύρου Καλλέργη. Περίπου 2.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο και διαδήλωσαν υπέρ της οκτάωρης εργασίας, της καθιέρωσης της Κυριακής ως αργίας και της κρατικής ασφάλισης. Παρόλο που χρειάστηκε να περάσουν 17 ολόκληρα χρόνια για να εορταστεί και πάλι η εργατική Πρωτομαγιά στο διάστημα εκείνο ξέσπασαν μεγάλες απεργίες σε όλες σχεδόν τις πόλεις της Ελλάδας και σε πολλούς κλάδους, ενώ πολλά σωματεία και δευτεροβάθμιες οργανώσεις δημιουργήθηκαν.

Το 1911, η Φεντερασιόν Θεσσαλονίκης αναλαμβάνει τη διοργάνωση της εργατικής Πρωτομαγιάς στη Θεσσαλονίκη αλλά οι αστυνομικές δυνάμεις επεμβαίνουν και συλλαμβάνουν τους πρωτεργάτες. Την ίδια χρονιά, στην Αθήνα, αποφασίζεται να γιορταστεί εκ νέου η Πρωτομαγιά όπου και εκεί οι συλλήψεις χρησιμοποιήθηκαν για την καταστολή των κινητοποιήσεων. Η πρωτομαγιά γιορτάζεται ξανά το 1919 χρονολογία που ψηφίστηκε ο Ν.281/1914 «περί Σωματείων» με τον οποίο κατοχυρώνεται το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι και τα σωματεία αρχίζουν να αποκτούν καθαρά εργατικό χαρακτήρα. Το 1936 έχουμε τους καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης. Τα γεγονότα ξεκίνησαν γύρω στο Φεβρουάριο, με κατάληψη ενός εργοστασίου ύστερα από την απόρριψη των αιτημάτων των εργατών και συνεχίστηκε με συμπαράσταση καπνεργατών από άλλα εργοστάσια. Εναντίον τους χρησιμοποιήθηκε τόσο η αστυνομία όσο και ο στρατός. Σε μια συγκέντρωση στη διασταύρωση Εγνατίας

και Βενιζέλου, χωροφύλακες πυροβόλησαν και σκότωσαν 7-8 εργάτες. Σ' αυτό το σημείο έχει στηθεί το μνημείο του καπνεργάτη. Με πυροβολισμούς προσπάθησαν να διαλύσουν και τις άλλες συγκεντρώσεις και συνολικά είχαμε τουλάχιστον 12 νεκρούς και 300 τραυματίες. Το 1944 ο κατοχικός στρατός των Γερμανών, εκτέλεσε 200 Έλληνες αντιστασιακούς στο σκοπεύτηριο της Καισαριανης.

Η σημασία της Πρωτομαγιάς δεν έγκειται τόσο στον επετειακό, ιστορικό χαρακτήρα της παρόλο που και αυτός έχει τη σημασία του. Αλλωστε σε

ένα σύστημα που κυβέρνωντες και ενδυνάμει σύμμαχοι (ΜΜΕ κ.α) έχουν το μονοπώλιο της διαχείρησης μνήμης και της απόδοσης νοήματος, αποτελεί νίκη ότι οι καταπιεσμένοι μπόρεσαν να διαφυλάξουν και να διαδώσουν μερικές σελίδες από την δική τους μερια, φέρνοντας σε καλύτερες θέσεις το εργατικό κινημα.

Το βαθύτερο νόημα της 1ης Μάη όμως βρίσκεται εκεί όπου συναντιούνται το παρελθόν, το παρόν αλλά και το μέλλον των εργατικών διεκδικήσεων. Το αποτέλεσμα είναι μια διαρκής επανανοηματοδότηση του μηνύματος της, από τα σύγχρονα κάθε φορά αιτήματα των εργαζομένων. Σε αυτή τη λογική καλούμε όλους τους φοιτητές σε συνεχεια και της Πρωτομαγιάς αλλα και όλων των αγωνων εργατικών ή φοιτητικών , να κλιμακώσουν δινοντας ζωή στους φοιτητικούς συλλόγους και στις συνελέυσεις τους , ενόψει και της πανεργατικής απεργίας στις 11 του Μάη. Να ταχθούν στο πλευρό των εργαζομένων ,να συμμετάσχουν μαζικά και μαχητικά στις ταξικές εργατικές συγκεντρώσεις. Να διαδηλώσουν μαζικά, όχι κάτω από τις σημαίες και τα αιτήματα της ηττημένης και υποταγμένης συνδικαλιστικής ηγεσίας, αλλά με μορφές ανατροπής και νικηφόρας σύγκρουσης με την πολιτική του κεφαλαίου και το σύστημά του. Με στόχο την ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου, της ΕΕ, του ΔΝΤ και ειδικά της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, της εναλλαγής με τη ΝΔ και κάθε κυβέρνησης του κοινωνικού πολέμου σε βάρος των εργαζομένων.

ΡΑΣ-ΕΑΑΚ

Ένας χρόνος λεηλασίας

του Γιάννη Ελαφρού


Αξέχαστο θα μείνει το διάγγελμα του Γιώργου Παπανδρέου, από το μακρινό Καστελόριζο, με το οποίο ανακοίνωνε την προσφυγή στο μηχανισμό ΕΕ - ΔΝΤ, μιλώντας για μια νέα Οδύσσεια του ελληνικού λαού. Βεβαίως, στη σύχρονη Οδύσσεια, κατά Γιώργο, την Ιθάκη την έχουν ήδη κουρσέψει οι «μνηστήρες», είτε πρόκειται για τους τραπεζίτες (στους οποίους πήγαν με τη μορφή ενισχύσεων και εγγυήσεων τα 108 από τα 110 δισ. του δανείου της τρόικας) είτε για τους μεγαλοεπιχειρηματίες (που είδαν να μειώνεται το 2010 η φορολογία των κερδών τους στο 20% από 24%).

Η Οδύσσεια του Γιώργου πιο πολύ μοιάζει με αμερικανικό κόμικ, όπου ο άτυχος ήρωας (στην περίπτωσή μας ο ελληνικός λαός) έχει αλλεπάλληλα και ασταμάτητα ατυχήματα… Η πολιτική του Μνημονίου εξελίσσεται σε ανεξέλεγκτη περιδίνηση, όπου η εργαζόμενη κοινωνία βυθίζεται ολοένα και πιο κάτω. Κι όμως, δεν πρόκειται για λάθος. Η πολιτική αυτή είναι μια συνειδητή επιλογή των αστικών δυνάμεων για να ξεπεράσουν την ιστορικών διαστάσεων κρίση του καπιταλιστικού συστήματος. Όσο πιο βαθιά είναι η κρίση, τόσο πιο βαθιά θέλουν να θάψουν τα εργατικά δικαιώματα.

Στις 31 Αυγούστου του 2009, σαράντα μέρες πριν από τις βουλευτικές εκλογές του Οκτώβρη, ο διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, ο γνωστός –από τις παρομοιώσεις του Γεώργιου Παπαδόπουλου– «γιατρός» Ντομινίκ Στρος Καν, έλεγε σε συνέντευξή του στην Καθημερινή, ότι η Ελλάδα πρέπει να θέσει στόχο για «χαμηλότερο κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος και υψηλότερο ποσοστό απασχόλησης». Μάλιστα, πρότεινε και τον τρόπο, οριοθετώντας και την αντίδραση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, αλλά και την κυβέρνηση που θα ήταν πιο κατάλληλη για κάτι τέτοιο: «Πιθανώς με την υποστήριξη μιας τριμερούς συμφωνίας μεταξύ εργοδοτών, συνδικαλιστικών ενώσεων και δημοσίου τομέα». Εμείς στο Πριν λέγαμε από τις 6 Σεπτέμβρη του 2009 ότι το χρίσμα του κεφαλαίου πήγε στο ΠΑΣΟΚ, για να κάνει την πιο βρόμικη δουλειά των τελευταίων δεκαετιών. Το Γενάρη του 2011, ο ίδιος ο Στρος Καν αποκάλυψε ότι από τα τέλη του 2009, ο νεοεκλεγμένος πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου είχε ξεκινήσει επαφές με το ΔΝΤ για ένα πιθανό πρόγραμμα «διάσωσης», παρότι ορκιζόταν για το αντίθετο…

Ο ελληνικός λαός αντιμετωπίζει ένα από τα πιο σκληρά, αν όχι το σκληρότερο, πρόγραμμα αστικής απάντησης στην κρίση του συστήματος. Κορωνίδα αυτού του προγράμματος είναι το Μνημόνιο (1,2,3,4) και τα υπόλοιπα που έρχονται. Αλλά παρόμοιες επιθέσεις αντιμετωπίζουν όλοι οι εργαζόμενοι σε όλη την Ευρώπη και όχι μόνο. Ποιος θα περίμενε για παράδειγμα ότι στην Γερμανία 7,3 εκατομμύρια άτομα εργάζονται για λιγότερα από 400 ευρώ το μήνα! Η συγκεκριμένη κατηγορία έχει αυξηθεί κατά 1,6 εκατ. από το 2003… Το πρόβλημα λοιπόν είναι ο καπιταλισμός και όχι απλά το Μνημόνιο. Το οποίο μπορεί να ανατραπεί μόνο από αντικαπιταλιστική σκοπιά.

πηγή: prin.gr

Η νέα αφίσα της ΡΑΣ-ΕΑΑΚ

Πρωτομαγιά 2011

Η επέλαση της ακαδημαϊκής αποικιοκρατίας

του Παναγιώτη Σωτήρη

Όταν το Υπουργείο Παιδείας δυσκολεύεται να βρει συνομιλητές και συμπαραστάτες στο εσωτερικό των Πανεπιστημίων, με την εξαίρεση συγκεκριμένων κύκλων καθηγητών, που εξαιτίας είτε καταναγκαστικού εκσυγχρονισμού είτε εμμονικής αντιπάθειας στη συλλογική δράση πάντοτε χειροκροτούν τις πρωτοβουλίες του, λογικό είναι να στραφεί στο εξωτερικό.

Έτσι φτιάχτηκε η περιβόητη «Διεθνής Συμβουλευτική Επιτροπή για την Τριτοβάθμια εκπαίδευση», αποτελούμενη από πανεπιστημιακούς που, όπως φαίνεται και από τα βιογραφικά τους που παρατίθενται στο τέλος, έχουν όλες και όλοι διακριθεί στην εμπέδωση του τεχνοκρατικού επιστημονισμού, της νεοφιλελεύθερης επιχειρηματικής αντίληψης για την ανώτατη εκπαίδευση και της λογική του σύγχρονου ακαδημαϊκού μάνατζμεντ. Άλλωστε, όταν αναφέρονται στις αξίες που πρέπει να προάγει η ανώτατη εκπαίδευση, προτάσσουν την επιχειρηματικότητα ενώ παραλείπουν τη δημοκρατία.
Η ίδια η έκθεση, η οποία δεν συντάχτηκε καν από το σύνολο των μελών της επιτροπής – προφανώς κάποιοι είχαν άλλα σημαντικότερα πράγματα να κάνουν –, αποπνέει πρώτα από όλα ουσιώδη άγνοια του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, πέραν μιας εξωτερικής «τουριστικής» γνώσης. Επιπλέον, απηχεί όλο το φάσμα μιας αποικιοκρατικής λογικής που θεωρεί πως ούτως ή άλλως η ελληνική ανώτατη εκπαίδευση θα ήταν παρωχημένη, δεν είχε την ορθή «κοινωνική και πολιτική κουλτούρα» και δεν παρακολουθούσε τις εξελίξεις των υπολοίπων χωρών. Ουσιαστικά, έχουμε να κάνουμε με μια εκσυγχρονισμένη αναπαραγωγή της μυθολογίας περί της «καθυστερημένης» Ελλάδας.
Ενδεικτική της ιδιαίτερης μεροληψίας των συντακτών της Έκθεσης είναι η πρωτοφανής εκτίμηση ότι οι πανεπιστημιακοί χώροι δεν είναι ασφαλείς και η σχετική μομφή προς τους Πρυτάνεις ότι εφόσον δεν επιτρέπουν την απρόσκοπτη εισβολή των αστυνομικών δυνάμεων δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους. Είναι προφανής εδώ η εχθρότητά τους προς τα μαζικά κινήματα που αντιμετωπίζονται ως «στοιχεία που επιδιώκουν την πολιτική αστάθεια» και η προτίμησή τους προς επιτηρούμενα και αστυνομοκρατούμενα ιδρύματα, στα οποία προφανώς και θα έχει πλήρως καταργηθεί το πανεπιστημιακό άσυλο.
Όσο για την πολιτική ουδετερότητα της προσέγγισης αυτή αποτυπώνεται στην ολόθερμη υποστήριξή τους προς το πρόγραμμα κοινωνικής καταστροφής που εφαρμόζει η κυβέρνηση σήμερα στο πλαίσιο του Μνημονίου, το οποίο εξυμνούν ως τη μόνη απάντηση στην κρίση.
Οι προτάσεις που κάνουν αρθρώνουν τον πυρήνα μιας ακραίας λογικής πλήρους μετάλλαξης της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης. Ως προς τη διοίκηση η πρόταση είναι η κατάργηση κάθε έννοιας δημοκρατικής αυτοδιοίκησης προς όφελος των περιβόητων «συμβουλίων διοίκησης» που θα είναι απρόσβλητα από τις διεκδικήσεις και τα αιτήματα της πανεπιστημιακής κοινότητας και η λογική των πρυτάνεων και αντιπρυτάνεων που θα λειτουργούν ως μάνατζερ και θα έχουν τον τελικό λόγο για όλες τις σημαντικές αποφάσεις.
Κάθε διαδικασία εκλογής από την ακαδημαϊκή κοινότητα προτείνεται να καταργηθεί και να αντικατασταθεί από ειδικές επιτροπές που θα επιλέγουν είτε τα στελέχη της διοίκησης είτε το διδακτικό προσωπικό, ενώ την ίδια στιγμή απαξιώνεται κάθε έννοια μαζικής φοιτητικής συμμετοχής. Ουσιαστικά, το πρότυπο διοίκησης δεν είναι πλέον η ακαδημαϊκή συνέλευση, αλλά το διοικητικό συμβούλιο μιας μεγάλης επιχείρησης. Είναι χαρακτηριστικό ότι η λέξη εκλογή έχει σχεδόν παντού αντικατασταθεί από τη λέξη επιλογή.
Ως προς τα προγράμματα σπουδών πέραν του μηρυκάζουν τις γνωστές αναφορές στο αναγκαίο υψηλό επίπεδο, υπογραμμίζουν την ευελιξία, που είναι ο τρέχων ευφημισμός για την αποδιάρθρωση των πτυχίων, αλλά και την ανάγκη πιστοποίησης, δηλαδή πλήρους συμμόρφωσης με την αγοραία αντίληψη περί αναγκαίου περιεχομένου των σπουδών. Άλλωστε, και στα προγράμματα σπουδών τον τελευταίο λόγο θα πρέπει να έχουν, κατά τους συντάκτες της έκθεσης, οι πρυτάνεις – μάνατζερ.
Εξίσου επιθετική είναι και η στάση τους απέναντι στο θέμα της αξιολόγησης. Προτιμούν μάλιστα να αναφέρονται σε λογοδοσία και μέτρηση ακαδημαϊκών υποθέσεων. Αυτό απηχεί την αντίληψη ότι τα πανεπιστήμια, στο πρότυπο και των επιχειρήσεων, θα πρέπει να κρίνονται με βάση μετρήσιμους, ποσοτικοποιημένος στόχους και από αυτό να εξαρτάται η χρηματοδότησή τους, μια λογική που οδηγεί νομοτελειακά στο μαρασμό μεγάλου μέρους των ιδρυμάτων.
Τέλος, η καινοτομία που προτείνουν είναι η εισαγωγή και στην Ελλάδα των διετών περιφερειακών κολεγίων που θα προσφέρουν ουσιαστικά μεταλυκειακή επαγγελματική κατάρτιση. Είναι μια πρόταση την οποία είχε κάνει και ο υφυπουργός Πανάρετος, ο οποίος μάλιστα είχε στοχοποιήσει τα ΤΕΙ και τα περιφερειακά ΑΕΙ ως υποψήφια γι’ αυτή την υποβάθμιση. Και εδώ έχουμε να κάνουμε με πρόταση ρητής απαξίωσης μεγάλου μέρους της ανώτατης εκπαίδευσης αλλά και του φοιτητικού πληθυσμού.
Είναι προφανές από τα παραπάνω ότι η έκθεση αυτή ούτε αποτίμηση και εκτίμηση της πραγματικής κατάστασης και των προβλημάτων της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης είναι, ούτε και συγκεκριμένη πρόταση. Η βασική της λειτουργία είναι να συντηρήσει ένα κλίμα ιδεολογικής τρομοκρατίας, να παρουσιάσει κάθε αντίδραση στις μεθοδεύσεις του Υπουργείου Παιδείας ως παρωχημένη ανορθογραφία, να προσδώσει το κύρος μιας «επιτροπής σοφών» στην επιχείρηση μετάλλαξης του δημόσιου πανεπιστημίου. Δείχνει, ταυτόχρονα, ότι κάθε άλλο παρά διαλλακτικό θα είναι το Υπουργείο Παιδείας, όταν τελικά καταθέσει το νέο νόμο. Ιδού λοιπόν ένας λόγος παραπάνω για να βγει επιθετικά μπροστά το πανεπιστημιακό κίνημα αποδομώντας το νεοφιλελεύθερο κυνισμό που διαλύει σήμερα το δημόσιο πανεπιστήμιο, ανασημασιοδοτώντας την δημόσια δωρεάν ανώτατη εκπαίδευση ως κοινωνικό αγαθό συνώνυμο με την δημοκρατία, την κριτική σκέψη, την αλληλεγγύη, τη συλλογικότητα και, βέβαια, διαλέγοντας το δρόμο της αποφασιστικής αγωνιστικής σύγκρουσης με τις αντιεκπαιδευτικές πολιτικές.

πηγή: www.alfavita.gr

Εδώ η έκθεση της επιτροπής των σοφών.

Συναυλία ενάντια στις συγχωνεύσεις των σχολείων

Ο αγώνας των κατοίκων της Κερατέας συνεχίζεται.

Η Κερατέα μετατράπηκε για μια ακόμα φορά σε πεδίο μάχης. Ο δίκαιος αγώνας των κατοίκων ενάντια στην παράνομη χωματερή των μεγαλοεργολάβων βρήκε για άλλη μια φορά αντιμέτωπες τις αστυνομικές δυνάμεις.

Στα πλαίσια των κινητοποιήσεων, το βράδυ ανοίχτηκαν τάφροι επί της Λεοφώρου Λαυρίου και διεκόπη η κυκλοφορία. Όταν στο σημείο έφτασαν εισαγγελέας συνοδευόμενος από αστυνομικές δυνάμεις και μηχανήματα που θα επισκέυαζαν τη ζημιά.
Αμέσως οι κάτοικοι της Κερατέας έσπευσαν στο σημείο και τα ΜΑΤ του ΠΑΣΟΚ για μια ακόμη φορά έπαιξαν το ρόλο του "Προστάτη των Μεγαλοεργολάβων" και με εκτεταμένη χρήση χημικών και βίας συγκρούστηκαν με τους κατοίκους.
Οι μάχες συνεχίστηκαν μέσα στην πόλη της Κερατέας, η οποία παραμένει αποκλεισμένη από τις περισσότερες εισόδους της.
Τα ΜΑΤ για μια ακόμα φορά λειτουργούν ως κατοχικές δυνάμεις προστατεύοντας μια παράνομη χωματερή.
Πολλοί κάτοικοι τραυματίστηκαν και παρουσίασαν φαινόμενα δύσπνοιας και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο, όπως και δύο αστυνομικοί.

Ακολουθούν βίντεο:

Κατάληψη στο Υπουργείο Οικονομικών

Υπό κατάληψη βρίσκεται από σήμερα το πρωί το υπουργείο Οικονομικών. Λίγο πριν τις 7:00 το πρωί εργαζόμενοι στο ΚΕΠΥΟ, στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, από την Ομοσπονδία Συλλόγων του υπουργείου Οικονομικών και εργαζόμενοι σε υπόλοιπους οργανισμούς βρίσκονται στο κτίριο και διαμαρτύρονται για την οικονομική πολιτική του κράτους.

«Γιατί έχω 20 ευρώ στην τσέπη μου. Γιατί δουλεύω από τα 18 μου πολλές ώρες την ημέρα, είμαι πολύτεκνη και θέλουν να μου κόψουν και τα 260 ευρώ του επιδόματος που παίρνω», απάντησε μία καθαρίστρια στην ερώτηση για το λόγο που βρίσκεται σήμερα έξω από το υπουργείο Οικονομικών.

Να σημειωθεί ότι η κατάληψη δεν έχει συγκεκριμένη ώρα λήξης και όπως αναφέρουν οι παραβρισκόμενοι στον χώρο το πότε θα αποχωρήσουν «θα εξαρτηθεί».

πηγή: zougla.gr

Από τη στημένη συνέντευξη της Διαμαντοπούλου στο Metropolis

Συμπλοκές στην Πανεπιστημίου έξω από το Μετρόπολις λίγο μετά τις 12 το μεσημέρι, όπου είχαν συγκεντρωθεί άνδρες των ΜΑΤ προκειμένου να διαλύσουν με τον πιο βάναυσο τρόπο ομάδες μαθητών, καθηγητών και γονέων που διαμαρτύρονται ακόμα και τώρα για την ατυχέστατη πρωτοβουλία της Αννας Διαμαντοπούλου να διοργανώσει με επιλεγμένους μαθητές, εκδήλωση για το «Νέο σχολείο». Τελικά μετά από δυναμική παρέμβαση των συγκεντρωθέντων και αφού έπεσε ξύλο και μπουνίδι η υπουργός κατάφερε να πανηγυρίσει για το νέο σχολείο της με 3 μόλις μαθητές από τους 30 που συγκέντρωσε από 3-4 σχολεία στο Metropolis της Πανεπιστημίου 54। Οι συγκεντρωμένοι διαμαρτύρονται για τις συγχωνεύσεις των σχολείων και την αντιεκπαιδευτική και μνημονιακή πολιτική του υπουργείου Παιδείας.

πηγή: aristeroextreme.blogspot.com

Όταν η δημοκρατία υποτάχθηκε στο χρέος

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα ντοκιμαντέρ με παραγωγό το θεατή. Το DEBTOCRACY αναζητά τα αίτια της κρίσης χρέους και προτείνει λύσεις που αποκρύπτονται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Το ντοκιμαντέρ θα διανέμεται δωρεάν από τα τέλη Μαρτίου χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης και θα υποτιτλιστεί σε τουλάχιστον τρεις γλώσσες.

Ο Αρης Χατζηστεφάνου και η Κατερίνα Κιτίδη μιλούν με οικονομολόγους, δημοσιογράφους και προσωπικότητες από όλο τον κόσμο περιγράφοντας τα βήματα που οδήγησαν την Ελλάδα στην παγίδα του χρέους- τη χρεοκρατία. Το DEBTOCRACY παρακολουθεί την πορεία χωρών όπως ο Ισημερινός, που δημιούργησαν Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου αλλά και την αντίστοιχη προσπάθεια που ξεκίνησε στην Ελλάδα.

Στο Debtocracy μιλούν, μεταξύ άλλων, οι ακαδημαϊκοί Ντέιβιντ Χάρβεϊ, Σαμίρ Αμίν, Κώστας Λαπαβίτσας και Ζεράρ Ντιμενίλ, ο φιλόσοφος Αλέν Μπαντιού, ο επικεφαλής της επιτροπής λογιστικού ελέγχου του Ισημερινού Ούγκο Αρίας, ο πρόεδρος του CADTM Ερίκ Τουσέν, ο Αργεντίνος σκηνοθέτης Φερνάντο Σολάνας, δημοσιογράφοι όπως o Άβι Λιούις (συγγραφέας/σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ The Take – Η κατάληψη) και ο Ζαν Κατρμέρ (Liberation). Ακόμη προσωπικότητες όπως ο Μανώλης Γλέζος και η αντιπρόεδρος του γερμανικού κόμματος Die Linke Ζάρα Βάγκενκνεχτ.

Τη μουσική επένδυση προσφέρει ο Γιάννης Αγγελάκας και επιστημονική επιμέλεια έχει ο δημοσιογράφος και οικονομολόγος Λεωνίδας Βατικιώτης.

Την παραγωγή του DEBTOCRACY ανέλαβε η εταιρεία BitsnBytes। Το μοντάζ υπογράφει ο Άρης Τριανταφύλλου.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε το ντοκιμαντέρ εδώ

ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ BLOG

Το μπλογκ από σήμερα και στο εξής ξεκινάει ξανά τη λειτουργία του.

Ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ

«Η παιδεία δεν είναι για πούλημα», «Μηδενίστε τα δίδακτρα», «Φιλελεύθεροι Δημοκράτες είστε προδότες». Κυβερνητικά κτίρια έγιναν στόχος. Καπνογόνα, μπάλες μπιλιάρδου και βόμβες μπογιάς εκτοξεύτηκαν βροχή στο βρετανικό Κοινοβούλιο. Μπορεί 20.000 φοιτητές να βροντοφώναξαν «όχι» στην αύξηση των διδάκτρων, όμως οι Βρετανοί βουλευτές είπαν «ναι» στη χθεσινή ψηφοφορία, που δημιουργεί τριγμούς στην κυβέρνηση συνασπισμού.

Με νέες δυναμικές κινητοποιήσεις ετοιμάζονται να απαντήσουν οι φοιτητές της Μ. Βρετανίας στο «ναι» του Κοινοβουλίου για τον τριπλασιασμό των πανεπιστημιακών διδάκτρων. «Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μην πληρώνουμε ακριβά την παιδεία. Είμαστε εξοργισμένοι με τους πολιτικούς», δηλώσε ο Ααρον Πόρτερ, πρόεδρος της Εθνικής Ενωσης Φοιτητών.
Χθες περισσότεροι από 20.000 γέμισαν τους δρόμους του Λονδίνου και εκατοντάδες πολιόρκησαν το Κοινοβούλιο. Παγκάκια κάηκαν, το άγαλμα του Τσόρτσιλ λούστηκε με μπογιά και κυβερνητικά κτίρια κοντά στο Κοινοβούλιο δέχτηκαν επιθέσεις όταν ανακοινώθηκε ότι το αμφιλεγόμενο νομοσχέδιο ψηφίστηκε με 323 ψήφους υπέρ και 302 κατά. Στην οδό Ρίτζεντ, έναν από τους πιο κεντρικούς δρόμους στο Λονδίνο, φοιτητές επιτέθηκαν σε αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν ο πρίγκιπας Κάρολος και η σύζυγός του Καμίλα.
Σύμφωνα με τις βρετανικές αρχές, εννέα αστυνομικοί και 20 διαδηλωτές τραυματίστηκαν σε συμπλοκές και πραγματοποιήθηκαν 12 συλλήψεις.
Ο «προδότης» Κλεγκ
Η ψήφιση του νομοσχεδίου ήταν το πρώτο δύσκολο τεστ για τη συνοχή και το μέλλον της κυβέρνησης συνασπισμού των Συντηρητικών και των Φιλελεύθερων Δημοκρατών. Μεταξύ σφύρας και άκμονος οι 57 βουλευτές των Φιλελεύθερων Δημοκρατών, που προεκλογικά δεσμεύονταν να αντιταχθούν σε αυξήσεις διδάκτρων. Σημειώνεται, πάντως, ότι όταν αποδέχτηκαν τη συνεργασία με τους Συντηρητικούς κατοχύρωσαν το δικαίωμά τους να απέχουν από την ψηφοφορία εάν το επιθυμούν. Το στίγμα του «προδότη» φέρουν πλέον ο ηγέτης τους Νικ Κλεγκ και άλλοι 20 βουλευτές του που τάχθηκαν υπέρ του νομοσχεδίου.
«Ο μήνας του μέλιτος για τα δύο αυτά κόμματα τελείωσε», σχολιάζουν οι Βρετανοί πολιτικοί αναλυτές καθώς χθες υπέβαλαν την παραίτησή τους δύο βουλευτές των Φιλελεύθερων και ένας των Συντηρητικών.
Εκτίναξη διδάκτρων
Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, θα επιτρέπεται στα αγγλικά πανεπιστήμια να χρεώνουν τους φοιτητές τους δίδακτρα που θα φτάνουν τις 9.000 στερλίνες τον χρόνο (10.760 ευρώ), ποσό τριπλάσιο από τα ισχύοντα μέχρι σήμερα. Την ίδια στιγμή, το κράτος σχεδιάζει να περιορίσει δραστικά τις επιχορηγήσεις στην ανώτατη παιδεία, στο πλαίσιο του προγράμματος σκληρής λιτότητας.
Για να γίνει νόμος του κράτους το νομοσχέδιο πρέπει να εγκριθεί από τη Βουλή των Λόρδων (πριν από τα Χριστούγεννα) και θα επιστρέψει για δεύτερη έγκριση από το Κοινοβούλιο τον Μάρτιο.
Για «πολιτικό φιάσκο» προειδοποιούν την κυβέρνηση συνασπισμού Βρετανοί αναλυτές. «Ο πραγματικός κίνδυνος δεν ήταν η ψηφοφορία αλλά η πιθανότητα υπαναχώρησης. Επιλέγοντας να τα βάλουν με τους φοιτητές μπαίνουν σε δύσκολα νερά», δηλώνει ο Πάτρικ Ντανλίβι, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο London School of Economics.
http://www.enet.gr/

Συγκρούσεις φοιτητών-αστυνομίας στο Λονδίνο

Στα γραφεία του Συντηρητικού Κόμματος στο Λονδίνο, εισέβαλαν διαδηλωτές μετά την ογκώδη πορεία που οργανώθηκε από φοιτητικά σωματεία με θέμα τον υπερδιπλασιασμό των πανεπιστημιακών διδάκτρων. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, ο αριθμός των διαδηλωτών ξεπέρασε τις 50.000 κάτι που αιφνιδίασε τις αστυνομικές δυνάμεις που δεν περίμεναν περισσότερους από 20.000.

Η διαδήλωση κύλησε απολύτως ειρηνικά στο μεγαλύτερο μέρος της, αλλά η κατάσταση ξέφυγε από τον έλεγχο της αστυνομίας, όταν διαδηλωτές έσπασαν τον αστυνομικό κλοιό και κατευθύνθηκαν προς το βρετανικό κοινοβούλιο, όπου ξεκίνησαν καθιστική διαμαρτυρία. Στη συνέχεια, φοιτητές, μαζί με καθηγητές, κατάφεραν να εισέλθουν στο Millbank Tower, την έδρα του κυβερνώντος κόμματος, σπάζοντας κάποιο τζάμι και ανάβοντας φωτιές έξω από το κτίριο. Η κατάληψη κράτησε για μερικές ώρες, με τους φοιτητές να ανεβαίνουν στην ταράτσα του κτιρίου και να πετούν αντικείμενα στα βρετανικά Μ.Α.Τ. που βρίσκονταν από κάτω.

Η αστυνομία έληξε την κατάληψη κάνοντας έφοδο στο κτίριο και στριμώχνοντας τους διαδηλωτές, ενώ έγιναν τουλάχιστον 32 συλλήψεις. Πάντως, οι φοιτητές που είχαν μαζευτεί έξω από το κοινοβούλιο φαίνεται πως σκοπεύουν να συνεχίσουν τη διαμαρτυρία και κατά τη διάρκεια της νύχτας, αφού έχουν αρχίσει να προμηθεύονται με σκηνές και κουβέρτες.

Σε επικοινωνία που είχε η εφημερίδα Guardian με τους καταληψίες, οι δεύτεροι έστειλαν το εξής μήνυμα: «Στεκόμαστε ενάντια στις περικοπές, δείχνοντας αλληλεγγύη προς τους φτωχούς, τους ηλικιωμένους, τους ανθρώπους με ειδικές ανάγκες και τους εργαζόμενους που έχουν πληγεί. Είμαστε κατά όλων των περικοπών και της εμπορευματοποίησης της εκπαίδευσης. Θέλουμε να δείξουμε την αντίθεσή μας προς το σύστημα των Tories που επιτίθεται στους φτωχούς και βοηθά τους πλούσιους. Αυτή είναι μόνο η αρχή.»

Η Έμιλι Γουίτμπαϊ, 22 χρόνων, φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, που συμμετείχε στην εισβολή στο κτίριο όπου στεγάζονται τα γραφεία του κυβερνώντος κόμματος, δήλωσε ότι οι ειρηνικές μέχρι τώρα διαδηλώσεις δεν είχαν αποτελέσματα. «Δεν είναι καιρός για ευγενικές διαβουλεύσεις, είναι ώρα για δράση», δήλωσε η νεαρή φοιτήτρια.

Αντίθετα, η Εθνική Ένωση Φοιτητών (NUS) η οποία ήταν ο κύριος οργανωτής του σημερινού συλλαλητηρίου, τάχθηκε κατά των επεισοδίων και της κατάληψης, μέσω του προέδρου της Aaron Porter που μίλησε για μια μικρή μειοψηφία διαδηλωτών που υπονομεύει το φοιτητικό κίνημα.

Ο δήμαρχος του Λονδίνου, Μπόρις Τζόνσον, ζήτησε να επιβληθούν οι ποινές που προβλέπει ο νόμος στους υπεύθυνους για τα επεισόδια. «Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για μία μικρή μειονότητα που εμπλέκεται σε πράξεις βίας», δήλωσε στο Sky News ο δήμαρχος του Λονδίνου.

Τα σημερινά γεγονότα πάντως αποτελούν το πρώτο μεγάλο πλήγμα για τη νεοφιλελεύθερη πολιτική που ακολουθεί ο Βρετανός πρωθυπουργός David Cameron, και ιδιαίτερα για τον Nick Clegg, τον ηγέτη των Φιλελεύθερων Δημοκρατικών που συμμετέχουν στην κυβέρνηση συνασπισμού, ο οποίος είχε στηρίξει την προεκλογική του καμπάνια στη μη αύξηση των διδάκτρων.