ΠΕΡΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΣΠΑΣΗΣ ΠΤΥΧΙΩΝ

To τελευταίο διάστημα έχει ανοίξει μία κουβέντα στην σχολή με αφορμή τα, όπως υποστηρίζει η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, <<κατορθώματα>> της για την ύπαρξη αξιολόγησης και την διάσπαση των πτυχίων σε δύο κύκλους.Αρχικά, τόσο το ζήτημα της αξιολόγησης όσο και αυτό με τα δύο πτυχία, είναι βασικά κομμάτια εφαρμογής του νόμου της Διαμαντοπούλου καθώς και παλαιότερων νόμων για την εκπαίδευση(βλ.νόμος Γιαννάκου,Αρσένη κτλ) που κινούνται στην λογική που έχει υποδείξει η Ε.Ε με τις συνθήκες της Μπολόνια και της Λισαβώνα. Άρα αυτό που μας λέει ξεκάθαρα πλέον η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ είναι ότι υπερασπίζεται τους συγκεκριμένους νόμους και τις όποιες κινήσεις γίνονται για την εφαρμογή τους.Ουσιαστικά ξαναγυρίζει στο πολιτικό της DNA (μετά από ενα μικρό διάλλειμμα του Σεπτέμβρη) σαν την δύναμη που εγγυάται την εφαρμογή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, προβάλλοντας την υποταγή και την ενσωμάτωση απέναντι στις πολιτικές που τσακίζουν και απαξιώνουν τα δικαιώματα και τις ανάγκες των φοιτητών.

-Λίγα λόγια για την αξιολόγηση

Ο θεσμός της αξιολόγησης δεν είναι καθόλου καινούριος και οι προσπάθειες εφαρμογής του παμπολλές εδώ και αρκετά χρόνια.Αν και σαν άκουσμα η λέξη αξιολόγηση φαντάζει θετική και απαραίτητη, στην πραγματικότητα όμως, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι.Ο σκοπός της είναι απόλυτα συγκεκριμένος η ευθυγράμμιση της εκπαίδευσης με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας και των επιχειρήσεων.Τα κριτήρια δεν είναι άλλα από την ανταγωνιστικότητα των μελλοντικών αποφοίτων και την σύνδεση του προγράμματος σπουδών με την αγορά.Το αποτέλεσμα για όσα τμήματα δεν <<συμμορφώνονται>> στις υποδείξεις των αξιολογητών θα είναι η περαιτέρω μείωση της χρηματοδότησης, άρα ακόμα μεγαλύτερη περικοπή συγγραμμάτων και φοιτητικών παρωχών (σίτιση,στέγαση κτλ.) που οδηγεί τα ιδρύματα ή στις χορηγίες από ιδιώτες ή στην επιβολή διδάκτρων ή στην <<καλύτερη>> και τα δύο.Δημιούργει λοιπόν ένα πανεπιστήμιο στο οποίο το πρόγραμμα σπουδών θα το ορίζουν οι επιχειρήσεις και θα είναι για όλο και πιο λίγους.Για όσους θα έχουν για να πληρώνουν, ειδικά τώρα στην εποχή της κρίσης και του μνημονίου λιγοστεύουν καθημερινά.Επιπλέον αν κάποιο τμήμα θεωρηθεί οτί δεν είναι πλέον και τόσο <<χρήσιμο>> τότε απλά κλείνει.

-Για την διάσπαση των πτυχίων

Η προσπάθεια διάσπασης του πτυχίου και η δημιουργία δύο κύκλων σπουδών είναι μία ακόμη προσπάθεια δημιουργίας αποφοίτων ακόμα περισσότερο εκμεταλλεύσιμων και αναλώσιμων από την εργοδοσία.Ουσιαστικά δημιουργούνται απόφοιτοι δύο ταχυτήτων, κάτι που απαξιώνει την ισχύ του πτυχίου,αυξάνει τον ανταγωνισμό στην αγορά εργασίας και δισχεραίνει ακόμα περισσότερο την δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης.Φυσικά η διάσπαση των πτυχίων δεν είναι ξεκομμένη από την επιλογή της συγχρονής χούντας συγυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ να διαλύσει τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας.Η ύπαρξη δύο πτυχίων ενός 3χρονου bachelor και στη συνέχεια ενός 2ετούς master είναι και ένας ακόμη τρόπος ώστε να δημιουργηθεί ένας μεγάλος όγκος αποφοίτων με bachelor που θα έχουν μηδενικά επαγγελματικά δικαιώματα και μία μικρότερη ομάδα που για να κάνει master προφανώς θα πρέπει να είναι σε θέση να πληρώσει και δίδακτρα.Όσο για μία άποψη που ακούγεται, ότι αν δεν γίνει αυτό τα πτυχία μας δεν θα αναγνωρίζονται στο εξωτερικό, είναι τουλάχιστον αστεία.Καθώς εδώ και αρκετά χρόνια απόφοιτοι ελληνικών πανεπιστημίων συνεχίζουν τις σπουδές στους σε ξένα ιδρύματα κανονικότατα χωρίς να συναντήσουν πρόβλημα με το πτυχίο που κατέχουν.

Το ζήτημα της αξιολόγησης άνοιξε με ένα αρκετά επιθετικό τρόπο το προηγούμενο διάστημα αρχικά στο τμήμα του ΔΕΟΣ και στην συνέχεια στο τμήμα της Πληροφορικής.Όπου πραγματοποιήθηκαν αξιολογήσεις των τμημάτων από πανεπιστημιακούς ξένων ιδρυμάτων. Χαρακτηριστική είναι η στάση της ΠΑΣΠ η οποία απ΄ την μία λέει ότι είναι ενάντια στον νόμο για την αξιολόγηση απ΄ την άλλη είναι υπέρ της ακαδημαϊκής αξιολόγησης(!).Ας εξηγήσει τι εννοεί και αν η ακαδημαϊκή αξιολόγηση στην οποία αναφέρεται συμπεριλαμβάνει την αξιολόγηση απο ακαδημαϊκούς ξένων πανεπιστημίων.Απέναντι σε όλα αυτά εμείς προτάσσουμε τον φοιτητικό έλεγχο, ο οποίος γίνεται μέσα από τα συλλογικά όργανα των φοιτητών, μέσα από τις γενικές συνελεύσεις και σε καμία περίπτωση από την συμπλήρωση φυλλαδίων από την γραμματεία τα οποία ούτε ξέρουμε που πάνε και ούτε έχουν κάποιο αποτέλεσμα.

Όσον αφορά το ζήτημα που άνοιξε στην ΟΔΕ, με την πιλοτική προσπαθεία δημιουργίας δύο κύκλων σπουδών ενός πρώτου τριετούς κύκλου (bachelor) και ενός δεύτερου δίχρονης διάρκειας(master), έχει τεράστια σημασία. Καθώς φαίνεται ποια είναι η λειτουργία των περίφημων τμηματικών συνελεύσεων μέσα από τις οποίες οι εκπρόσωποι της ΠΑΣΠ διατυμπανίζουν ότι υπερασπίζονται τους φοιτητές. Καμία αυταπάτη για την δράση τους και την θέση τους μέσα στο πανεπιστήμιο.Αποτελούν ανάχωμα στην ριζοσπαστικοποίηση του φοιτητικού κινήματος και στις συλλογικές διαδικασίες που είναι οι μόνες που μπορούν να εγγυηθούν νίκες και αποτελέσματα.

Οι μαζικές γενικές συνελεύσεις και οι αγωνιστικές αποφάσεις του Σεπτέμβρη κατάφεραν να απονομιμοποιήσουν τον νόμο της Διαμαντοπούλου και να τον καταστήσουν ανενεργό στα βασικά του σημεία.Οι κινητοποιήσεις των φοιτητών μάζι με διοικητικούς και καθηγητές κατάφεραν να μπλοκάρουν τα συμβούλια διοίκησης σε όλα τα ιδρύματα πανελλαδικά.Απέναντι στη υποταγή και την εκπροσώπηση να προτάξουμε τους συλλογικούς μας αγώνες για ένα πανεπιστήμιο με βάση τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας για δουλειά με δικαιώματα-ζωή με αξιοπρέπεια.

ΠΑΡΕΛΑΣΕΙΣ: σαν να λέμε…ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ!

Σε παλλαϊκές διαδηλώσεις μετατράπηκαν οι μαθητικές παρελάσεις σε όλη την Ελλάδα στην επέτειο της 25^ης Μαρτίου. Μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νέοι έγιναν όλοι ένα ποτάμι οργής απέναντι στις πολιτικές εξαθλίωσης και τους πολιτικούς τους εκφραστές.

Σε πάρα πολλές πόλεις όπως στη Λάρισα, στη Θεσσαλονίκη, στη Πάτρα, στα Γιάννενα, στα Χανιά, στον Πειραιά και πολλές άλλες, πλήθος κόσμου διαδήλωσε και αποδοκίμασε με συνθήματα το ΔΝΤ, την τρόϊκα, την ΕΕ και φυσικά το εγχώριο υπηρετικό προσωπικό ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ για τον πόλεμο που έχουν ανοίξει εναντίον των εργαζομένων, της νεολαίας και ολόκληρου του ελληνικού λαού। Έτσι για πρώτη φορά στην ιστορία σε τόσο μεγάλη κλίμακα, οι απανταχού παρελάσεις της 25^ης Μαρτίου μετατράπηκαν από παρελάσεις του «έθνους» σε παρελάσεις του «Λαού» με μαζικές διαδηλώσεις να κατακλύζουν τους δρόμους των πόλεων !

Κανένας «επίσημος» δεν τόλμησε να παραβρεθεί σε παρέλαση υπό το φόβο της λαϊκής οργής, ορισμένοι δημοτικοί άρχοντες που απολάμβαναν την στήριξη του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ βρέθηκαν στο επίκεντρο των αποδοκιμασιών ενώ σε ορισμένες περιοχές όπως στην Καλλιθέα ο δήμαρχος αποφάσισε να μην γίνει η παρέλαση

Η κυβέρνηση Παπαδήμου κι ο Χρυσοχοϊδης κατάφεραν η στρατιωτική παρέλαση στο κέντρο της Αθήνας να μην εξελιχθεί σε μια μεγάλη παλλαϊκή διαδήλωση αφού στην επέτειο της επανάστασης του 1821 επιστράτευσε πάνω από 7.000 αστυνομικούς, χτύπησε δάσκαλους και καθηγητές που διαμαρτύρονταν για τη διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης, έκλεισε τους δρόμους σε ακτίνα πολλών χιλιομέτρων και σταθμούς μετρό, έκανε την Αθήνα οχυρωμένη πόλη. (αλήθεια ο κύριος Καμίνης τι λέει για αυτό?)

Όμως αυτό δεν εμπόδισε τον κόσμο στις υπόλοιπες πόλεις και δήμους της χώρας να συγκρουστούν με τις δυνάμεις καταστολής –που θέλησαν να καταπνίξουν την λαϊκή οργή σαν σύγχρονοι γενίτσαροι- και παρά το ξύλο και τις συλλήψεις να μετατρέψουν τις παρελάσεις σε μεγαλιώδεις διαδηλώσεις! Ενάντια στις απολύσεις και την ανεργία, ενάντια στα χαράτσια και τη φοροεπιδρομή, ενάντια στη διάλυση της δημόσιας παιδείας και υγείας. Κόντρα στη φτώχια και την εξαθλίωση, κόντρα στις κυβερνήσεις κοινωνικής καταστροφής, το ΔΝΤ και την ΕΕ, ο λαός ύψωσε το ανάστημά του, θα παλέψει για την ανατροπή!

Ριζοσπαστική Αριστερή Συσπείρωση

25η Μαρτίου - Οι παρελάσεις να γίνουν διαδηλώσεις!

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΠΟΥ ΣΥΝΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ Η ΡΑΣ-ΕΑΑΚ ΜΕ ΤΗΝ "ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΥΡΩ"

stopeuroee.wordpress.com

''EΞΩ ΟΙ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ''

Η παραπάνω φράση δεν είναι ούτε καινούρια ούτε πρωτάκουστη. Υποστηρίζεται εδω και πολλά χρόνια από υπουργούς, μεγαλοδημοσιογράφους, καθηγητές αλλά και από κομμάτια του ίδιου του φοιτητικού σώματος. Μετά όμως από την ψήφιση του νόμο 4009 τον περασμένο Αύγουστο το συγκεκριμένο θέμα παίρνει άλλες διαστάσεις.

Είναι η πρώτη φορά, μετά από την χούντα, που η κυβέρνηση προσπαθεί να επιβάλλει τον τρόπο με τον οποίο θα λειτουργεί ο φοιτητικός σύλλογος. Από την ύπαρξη παρατάξεων και συλλογικών διαδικασιών εντός του φοιτητικού συλλόγου μέχρι και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνονται οι φοιτητικές εκλογές (ενιαία ψηφοδέλτια).

Με αφορμή λοιπόν το συγκεκριμένο νόμο αλλά και τις κινητοποιήσεις που ξέσπασαν τον προηγούμενο Σεπτέμβρη έχει ανοίξει μία κουβέντα τόσο στα αμφιθέατρα των γενικών συνελεύσεων όσο και στη συνέχεια στις διάφορες συζητήσεις στους διαδρόμους της σχολής. Τι είναι ο φοιτητικός σύλλογος; Χρειάζεται να υπάρχει; Και αν ναι γιατί να υπάρχουν παρατάξεις; Είναι μερικά από τα ερωτήματα που ακούγονται όλο και πιο συχνά στις συζητήσεις που γίνονται στη σχολή και το παρών κείμενο θα προσπαθήσει να απαντήσει.

Φοιτητικός Σύλλογος και φοιτητικός συνδικαλισμός:

Η ύπαρξη των φοιτητικών συλλόγων και γενικά η δυνατότητα των φοιτητών να συνδικαλίζονται συνδέεται ιστορικά με τους αγώνες για δημόσια και δωρεάν παιδεία, για μια παιδεία για τις ανάγκες μας και όχι της αγοράς και του κεφαλαίου. Από την δεκαετία του '60 κιόλας οι αγώνες των φοιτητών από το πιο ειδικό (για δωρεάν συγγράμματα, για δημιουργία εστιών και για δωρεάν σίτιση) μέχρι τους συνολικότερους αγώνες ενάντια στη κυρίαρχη πολιτική του κεφαλαίου έγινε μέσα από τα συλλογικά τους όργανα και διαδικασίες. Ένας αγώνας που συνεχίζεται και σήμερα που τα κεκτημένα δεκαετιών, στην εποχή της κρίσης και του μνημονίου, αρχίζουν να μοιάζουν με πολυτέλειες.

Η προσπάθεια λοιπόν που συντελείται για την απαξίωση και διάλυση του οργανωμένου φοιτητικού κινήματος πάει χέρι-χέρι με την διάλυση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του πανεπιστήμιου. Οι φοιτητικοί σύλλογοι έχουν όργανα και διαδικασίες (γενικές συνελεύσεις-το ανώτατο όργανο λήψης αποφάσεων, διοικητικά συμβούλια, φοιτητικές εκλογές). Κάθε φοιτητής έχει χρέος να συμμετέχει στις διαδικασίες του συλλόγου και να παίρνει ενεργό ρόλο στα ζητήματα που τον αφορούν και να μην αφήνει κάποιους άλλους να αποφασίζουν για αυτόν χωρίς αυτόν.

Ο όρος φοιτητικός συνδικαλισμός έχει ταυτιστεί τα τελευταία χρόνια με κάτι αρνητικό και παρωχημένο. Κάτι που το ακούμε καθημερινά τόσο απο τα ΜΜΕ και την κυβέρνηση όσο και από διάφορους μεγαλοκαθηγητές. Κατά την δική μας αντίληψη το πανεπιστήμιο δεν αποτελεί ένα στείρο εκπαιδευτήριο αλλά ένα χώρο κοινωνικού και πολιτικού προβληματισμού. Επομένως για εμάς ο φοιτητικός συνδικαλισμός είναι ο προβληματισμός και η συζήτηση με τους συναδέλφους μας, η ανάγκη να γίνει η πολιτική κτήμα του καθενός και όχι να αναθέτουμε την μοίρα μας σε άλλους, οι αγώνες για να υπερασπίσουμε τα δικαιώματά μας, από τα συγγράμματα και την σίτιση μέχρι το εργασιακό μας μέλλον και την δυνατότητα να ζήσουμε αξιοπρεπώς. Για αυτόν το λόγο θεωρούμε ότι ο συνδικαλισμός είναι κάτι που αφορά το σύνολο των φοιτητών και όχι μία μικρή ελίτ.

Φοιτητικές παρατάξεις και ο ρόλος τους μέσα στο πανεπιστήμιο:

Η ύπαρξη των φοιτητικών παρατάξεων βασίζεται σε γενικές γραμμές στην διαφορετικότητα των απαντήσεων που δίνει η κάθε μία στα παραπάνω ζητήματα. Όσον αφορά τις καθεστωτικές παρατάξεις ΠΑΣΠ και ΔΑΠ ο ρόλος τους είναι να εκτονώνουν και κυρίως να απαξιώνουν το οργανωμένο φοιτητικό κίνημα προβάλλοντας την λογική της εκπροσώπησης και του ατομικού δρόμου κρατώντας τους φοιτητές έξω από τις συλλογικές διαδικασίες( δεν είναι τυχαία η στάση τους απέναντι στις γενικές συνελεύσεις). Μεταφέρουν το δίπολο του δικομματισμού μέσα στα πανεπιστήμια εξυπηρετώντας τις μικροπολιτικές και κομματικές τους επιδιώξεις και περνάνε κομμάτια του νομοσχεδίου μέσα από τις τμηματικές συνελεύσεις. Απέναντι λοιπόν στην εκπροσώπηση και τον ατομισμό εμείς προβάλλουμε τον συλλογικό δρόμο και την ανυπακοή στην κυρίαρχη ιδεολογία και πρακτική. Ένα σχήμα είναι πραγματικά ανεξάρτητο όταν είναι σε θέση να αμφισβητεί την κυρίαρχη πολιτική ιδεολογία.

Στην εποχή που ο λαός χτυπιέται με τον πιο βάναυσο τρόπο, που το Δημόσιο και Δωρεάν δημοκρατικό πανεπιστήμιο αμφισβητείται πιο πολύ από ποτέ, που τα εργασιακά δικαιώματα καταργούνται, οι φοιτητικοί σύλλογοι και ο φοιτητικός συνδικαλισμός είναι τα μέσα πάλης μας.Οι γενικές συνελεύσεις και οι αγωνιστικές αποφάσεις του Σεπτέμβρη κατέστησαν τον νόμο ανενεργό, τον μοναδικό στην εποχή του ΔΝΤ. Στους αγώνες που ανοίγονται καθημερινά, τόσο μέσα στη σχολή όσο και συνολικά στην κοινωνία, να βαδίσουμε μαζί με τους υπόλοιπους φοιτητικούς συλλόγους στο πλάι του αγωνιζόμενου λαού τα μονοπάτια της ανατροπής της σύγχρονης χούντας συγκυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.

Μιλώντας για πραξικοπήματα και μειοψηφίες…

Στις 22 Φλεβάρη έγινε η πρώτη προσπάθεια για την εκλογή του συμβουλίου διοίκησης στην ΑΣΟΕΕ. Υποψήφιοι ήταν φυσικά τα πιο αντιδραστικά κομμάτια των καθηγητών που στα αμφιθέατρα δεν χάνουν την ευκαιρία να δηλώσουν τον ενθουσιασμό τους, όχι μόνο για τον νόμο έκτρωμα, αλλά και για την πολιτική του κεφαλαίου και της κυβέρνησης Παπαδήμου η οποία καταστρέφει τις ζωές όλων των εργαζομένων και του λαού. Απέναντι λοιπόν σε αυτήν την προσπάθεια εφαρμογής του νόμου στην πράξη μεγάλο μέρος του φοιτητικού συλλόγου κινητοποιήθηκε και μπλόκαρε την διαδικασία εκλογής σύμφωνα με την καταδικαστική απόφαση όλων των φοιτητών απέναντι στο νομοσχέδιο (βλέπε καταλήψεις Σεπτεμβρίου και αποφάσεις Γενικών Συνελεύσεων). Στο πλευρό των φοιτητών στάθηκαν οι διοικητικοί υπάλληλοι της ΑΣΟΕΕ, που πλήττονται και αυτοί από τη μεριά τους με μειώσεις μισθών και εφεδρείες , όπως και συνολικά η φοιτητική κοινότητα. Το παραπάνω απαντούν στις κατηγορίες του Υπουργείου και στα παπαγαλάκια του, όπως το δελτίο ειδήσεων του MEGA και σε κάθε Βενιέρη και Καραμάνη που για να κρύψουν το γεγονός πως αυτή η προσπάθεια δεν έχει την παραμικρή κοινωνική συναίνεση ονομάζουν τέτοιες προσπάθειες πραξικοπήματα από εγκληματικές μειοψηφίες. Εμείς δεν πιστεύουμε ότι πρόκειται για μειοψηφίες οι φοιτητές που παλεύουν ενάντια στα συμβούλια που θα δημιουργήσουν ένα πανεπιστήμιο χωρίς δωρεάν σίτιση-στέγαση και βιβλία. Φυσικό επακόλουθο της υποχρηματοδότησης – για την οποία παρεμπίπτοντος μας απείλησε η Διαμαντοπούλου- που είναι ούτος ή άλλως μέρος του νομοσχεδίου και αφήνει τα ιδρύματα έρμαια σε κάθε επιχειρηματία και ανοίγει τον δρόμο για δίδακτρα.

Οι ψευδείς κατηγορίες και η ιδεολογική τρομοκρατία δεν έχει τέλος!

Σε ανακοίνωση του ο σύλλογος μελών ΔΕΠ έβγαλε ανακοίνωση πέρα και έξω από τα προβλήματα της κοινωνία και των φοιτητών. Συγκεκριμένα χειροκροτούσε το νέο νομοσχέδιο για το «δυαδικό και αυτοελεγχόμενο σύστημα διοίκησης που περιορίζει την υπερσυγκέντρωση της εξουσίας». Δυαδικό φυσικά, σημαίνει μια ελίτ καθηγητών μαζί με εξωπανεπιστημιακούς manager οι οποίοι θα μπορούν χωρίς κανέναν έλεγχο να εφαρμόζουν ότι θέλουν με τους φοιτητικούς συλλόγους και τις Γενικές Συνελεύσεις τους σε πλήρη απαξίωση. Εγκαλούσαν τα «όργανα της πολιτείας όπως η βουλή και τα υπουργεία ότι παρακολουθούν άβουλα τη βίαιη επιβολή μικρής και ασύδοτης ομάδας πάνω στην δημοκρατία» Δεν έχουμε ακούσει τίποτα πιο αστείο! Καλούν τους ίδιους τους θεσμούς που έχουν φτιαχτεί να εκπροσωπούν το κεφάλαιο, διαλύουν τόσο καιρό εργασιακά και φοιτητικά κεκτημένα να αναλάβουν περαιτέρω δράση. Επικαλούνται την ίδια έννομη τάξη και τους ίδιους δημοκρατικούς θεσμούς που πάνε να απαγορέψουνε και να ποινικοποιήσουνε οποιαδήποτε μορφή αντίστασης και περνάνε τόσο καιρό αντεργατικά μέτρα να κάνουν ότι ξέρουν καλύτερα. Δηλαδή τι ζητούν; Να δούνε σκηνές Συντάγματος βίαιης καταστολής μέσα στα πανεπιστήμια. Τέλος, μιλάνε για «βία εναντίον της ελεύθερης έκφρασης» μέχρι και για παρακράτος! Όσον αφορά την «υποχρέωσή τους να υπερασπιστούν την ελευθερία έκφρασης» να τους υπενθυμίσουμε ότι το ίδιο το νομοσχέδιο καταργεί οποιαδήποτε μορφή ριζοσπαστικών συλλογικών οργάνων όπως και το ίδιο το άσυλο βοήθημα σε όλους τους προηγούμενους κοινωνικούς αγώνες.

Τα συμβούλια διοίκησης διαλύουν την Δημόσια και Δωρεαν Παιδεία και καταδικάζουν τους φοιτητές στην αμορφωσιά, την αμάθεια και την ανεργία για να δημιουργήσουν ευέλικτους και χωρίς δικαιώματα εργαζόμενους ενώ παράλληλα αναπτύσσουν ένα πανεπιστήμιο κομμένο και ραμμένο στις ανάγκες της αγοράς και του κεφαλαίου, με την ίδια βιαιότητα που η νέα δανειακή σύμβαση του μαύρου μετώπου ΕΕ-ΔΝΤ και των εντολοδόχων τους στην συγκυβερνηση διαλύει τα εργασιακά δικαιώματα, καταβαραθρώνει τα υπολείμματα των μισθών που έχουν παραμείνει και καταδικάζει τον λαό στην πείνα και την ανέχεια.

Τελικά ότι κι αν γίνει με τα συμβούλια ( ηλεκτρονική ψηφοφορία, σε ξενοδοχείο κλπ) να το ξέρουν καλά τα τσιράκια της κυβέρνησης και των επιχειρήσεων, ότι αυτό το αγωνιστικό δυναμικό που εμφανίστηκε αυτές τις μέρες είναι πολλά υποσχόμενο και θύμισε ότι το μέλλον ανήκει στην νεολαία που αγωνίζεται. Σε όλους εμάς.

Την Κυριακή 12/2 να βουλιάξει το Σύνταγμα!

Την ώρα όμως που τα κόμματα του μνημονίου και τα υπολείμματα τους ετοιμάζονται να ψηφίσουν τα νέα υποδουλωτικά μέτρα, η απάντησή μας πρέπει να είναι ανάλογη. Να δώσουμε μαζικά το παρόν στην πλατεία Συντάγματος την Κυριακή 12/2 στη μάχη για να μην περάσουν τα νέα μέτρα. Ο ελληνικός λαός, είναι ο μόνος που έχει τη δύναμη όχι απλά να ανατρέψει τα σχέδιά τους, αλλά και να εγγυηθεί ένα καλύτερο μέλλον.

ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΡΑΣ-ΕΑΑΚ ΠΡΟΣ ΤΟ Φ.Σ.ΑΣΟΕΕ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

Στις 24 Αυγούστου ψηφίστηκε από το μαύρο μέτωπο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ ο νέος νόμος-έκτρωμα για την παιδεία. Δυστυχώς γι’ αυτούς η απάντηση που πήραν από το φοιτητικό κίνημα ήταν άμεση και δυναμική. Οι μαζικές συνελεύσεις, οι καταλήψεις που δεν άργησαν (κιόλας απ’ την δεύτερη εβδομάδα) να φτάσουν τις 300 πανελλαδικά και οι διαδηλώσεις, με την συμμετοχή όλων των αγωνιζόμενων κομματιών της εκπαίδευσης και της κοινωνίας γενικότερα, δημιούργησαν κλίμα απονομιμοποίησης του νόμου. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο υπήρξε πάγωμα της εφαρμογής του για ένα αρκετά μεγάλο διάστημα.

Όμως ο αγώνας για το πάγωμα της εφαρμογής αλλά και της συνολικής ανατροπής του δεν τέλειωσε. Η προκύρηξη εκλογών για την ανάδειξη των εσωτερικών μελών του συμβουλίου διοίκησης στην ΑΣΟΕΕ είναι η πιο επιθετική μέχρι στιγμής κίνηση στην κατεύθυνση εφαρμογής του νέου νόμου και πρέπει να απαντηθεί άμεσα από το σύνολο της ακαδημαϊκής κοινότητας.

Τα συμβούλια διοίκησης θα αποτελούνται από 7 καθηγητές, ένα φοιτητή-μαριονέτα και 6 εξωπανεπιστημιακούς (managers, στελέχη επιχειρήσεων, εγκάθετους του υπουργείου) καταργώντας το αυτοδιοίκητο του πανεπιστημίου. Ο τρόπος λειτουργίας αλλάζει προς μια αντιδραστική και αυταρχική κατεύθυνση, αποτυπώνοντας και την συνολική πολιτική κατεύθυνση του σύγχρονου σφαγείου Συγκυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ για λιγότερη δημοκρατία, λιγότερα δικαιώματα για την νεολαία και τους εργαζόμενους. Ο νόμος προβλέπει τα πανεπιστήμια να λειτουργούν με ανταποδοτικά-ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια δηλαδή δεν θα χρηματοδοτούνται οι φοιτητικές παροχές και ανάγκες αλλά θα εξυπηρετούνται τα επιχειρηματικά συμφέροντα κι η αγορά. Ταυτόχρονα διαλύεται βίαια ο (όποιος) δημόσιος και δωρεάν χαρακτήρας του πανεπιστημίου καθώς και κάθε δυνατότητα συλλογικής κατοχύρωσης και διαπραγμάτευσης των επαγγελματικών δικαιωμάτων με την διάλυση των ενιαίων πτυχίων και την αντικατάστασή τους με ατομικούς φακέλους «συλλογής προσόντων» .

Καλούμε κάθε μέλος της ακαδημαϊκής κοινότητας να δείξει την αντίθεσή του σε αυτή την απόπειρα αυταρχικής μετάλλαξης/διάλυσης της ανώτατης εκπαίδευσης και να κινηθεί άμεσα στην κατεύθυνση μπλοκαρίσματος της εκλογικής διαδικασίας σύστασης των συμβουλίων διοίκησης αλλά και οποιαδήποτε άλλη προσπάθεια εφαρμογής του νόμου.

Τώρα είναι η ώρα κάθε φοιτητής, κάθε Φοιτητικός και Σπουδαστικός σύλλογος από την Αλεξανδρούπολη ως την Ρόδο κι από την Κέρκυρα ως την Κρήτη να δώσει δυναμική απάντηση με τις αγωνιστικές του αποφάσεις. Για να στείλουμε αυτόν το νόμο εκεί που πρέπει, στο κάλαθο των αχρήστων!

Στον αγώνα αυτόν καλούμε κάθε αγωνιζόμενο κομμάτι της εκπαίδευσης και της κοινωνίας να παλέψουμε μαζί για δημόσιο, δωρεάν, δημοκρατικό πανεπιστήμιο που θα υπηρετεί της ανάγκες του λαού και της κοινωνίας και όχι του κεφαλαίου και των αγορών.

Στις χουντικές μεθόδους του υπουργείου και της Διαμαντοπούλου απαντάμε με την ενότητα όλων των αγωνιζόμενων κομματιών της εκπαίδευσης και της κοινωνίας, με την δημοκρατία του αγώνα και του δίκιου μας.

Οι εκλογές για τα Συμβούλια διάλυσης των πανεπιστημίων θα μείνουν στα χαρτιά!

Λίγες μέρες πριν την έναρξη της εξεταστικής και μέσα στις γιορτές ανακοινώθηκαν οι εκλογές για τα Συμβούλια Διοίκησης στην ΑΣΟΕΕ, ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια του νόμου του ΠΑΣΟΚ για την παιδεία.Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι εκλογές αυτές ορίστηκαν μέσα στην εξεταστική, στις 22 Φεβρουαρίου, περίοδο νηνεμίας για το φοιτητικό σύλλογο. Ο νόμος αυτός είναι η τομή των εκπαιδευτικών αναδιαρθρώσεων που αποτελούν στρατηγικό στόχο της αστικής τάξης τις τελευταίες δεκαετίες(Μπολόνια) αλλά και ιδιαίτερα σήμερα υπό το φόντο της οικονομικής κρίσης. Ωστόσο η επιτακτική αναγκαιότητα από την πλευρά κρατους και κεφαλαιου για βαθιές αλλαγές στο πανεπιστήμιο δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί άμεσα από τα υπάρχοντα διοικητικά όργανα (πρυτανεία, σύγκλητος), αλλά απαιτεί ένα νέο πιο ευέλικτο και αυταρχικό όργανο, αυτό του Συμβουλίου Διοίκησης.

Τι είναι τα περιβόητα Συμβούλια Διοίκησης:

Το συμβούλιο διοίκησης θα αποτελείται από 7 πανεπιστημιακούς, 6 εξωπανεπιστημιακούς (managers, στελέχη επιχειρήσεων, εγκάθετους του υπουργείου) και 1 φοιτητή κομπάρσο, ο οποίος θα εκλέγεται από ένα ενιαίο ψηφοδέλτιο. Το όργανο αυτό θα συγκεντρώνει όλες τις διοικητικές, οικονομικές και ακαδημαϊκές αρμοδιότητες ασκώντας εξουσία στα πρότυπα των ξένων πανεπιστημίων αποτελώντας το μακρύ χέρι της κυβέρνησης και της αγοράς μέσα στο πανεπιστήμιο.

Τι κάνει το Συμβούλιο Διοίκησης:

Βασικός στόχος του συμβουλίου διοίκησης είναι η εφαρμογή της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και η διαμόρφωση του νέου πανεπιστημίου, που βάση των αναγκών του κεφαλαίου θα παράγει το νέο μοντέλο ευέλικτου, πειθήνιου και αναλώσιμου εργαζομένου. Θα καθορίζει λοιπόν τα προγράμματα σπουδών με κατεύθυνση τη διάλυση των πτυχίων και την αντικατάστασή τους από τον ατομικό φάκελο προσόντων, ενώ ταυτόχρονα θα παρεμβαίνει στον τρόπο φοίτησης εντατικοποιώντας τους ρυθμούς σπουδών. Ακόμα, με το συμβούλιο διοίκησης δεν αλλάζει απλά ο οικονομικός διαχειριστής του πανεπιστημίου. Η απόσυρση του κράτους από τη χρηματοδότηση της τριτοβάθμιας, οδηγεί σε ακραία οικονομική κατάσταση τα ιδρύματα. Το συμβούλιο διοίκησης θα στραφεί στην αξιοποίηση τόσο της περιουσίας του πανεπιστημίου όσο και στην αναζήτηση πόρων μέσω ιδιωτικών κεφαλαίων. Με άλλα λόγια με τη συγκρότησή του επιχειρείται ένα άμεσο και βαθύ πλήγμα στο δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης, βαθαίνοντας τα επιχειρηματικά-ανταποδοτικά κριτήρια στη λειτουργία της. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της λογικής είναι η αντιμετώπιση της φοιτητική μέριμνας. Επί της ουσίας καταργείται ως κοινωνική παροχή και δικαίωμα και μετατρέπεται σε υπηρεσία την οποία μπορούν απολαμβάνουν είτε οι «καλοί φοιτητές» (άριστη σταδιοδρομία και διαγωγή), είτε οι φοιτητές-πελάτες (θα το δίνουμε δηλαδή το συμβολικό μας αντίτιμο). Κάτι το οποίο ήδη ξεκίνησε με τα φοιτητικά πάσο, αλλά αναμένεται να εφαρμοστεί και για τη σίτιση, για τη στέγαση και γιατί όχι και στις ίδιες τις σπουδές, με την επιβολή διδάκτρων. Τέλος η έρευνα, μια από τις βασικές λειτουργίες του πανεπιστημίου, μετατρέπεται και αυτή σε πηγή χρηματοδότησης για το πανεπιστήμιο. Υπό το καθεστώς λοιπόν της οικονομικής ασφυξίας, αυτή θα δένεται ολοένα και περισσότερο με τις ανάγκες της αγοράς και του κεφαλαίου. Ανάγκες οι οποίες σήμερα στους καιρούς της κρίσης, φαίνεται όλο και περισσότερο, σε όλο και πιο πολύ κόσμο πόσο εχθρικές είναι προς τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας.Για να εφαρμοστούν όμως όλα τα παραπάνω η κυβέρνηση, και η εκάστοτε κυβέρνηση, χρειάζεται ένα ευέλικτο όργανο που θα διοικεί κόντρα και ενάντια στις αποφάσεις και τον έλεγχο του φοιτητικού κινήματος. Στο νέο αυτό αυταρχικό Πανεπιστήμιο δεν θα χωράει η δημοκρατία των συνελεύσεων και οι μαζικές παραστάσεις σε τμήματα και συγκλήτους με σκοπό την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των αναγκών μας. Δεν θα χωρούν οι αγωνιστικές αποφάσεις των φοιτητικών συλλόγων, οι καταλήψεις και οι ριζοσπαστικές πρακτικές που ως τώρα υιοθετεί το φοιτητικό κίνημα, ακόμα και η συνδικαλιστική δράση. Οποιαδήποτε λοιπόν παραφωνία μέσα στο νέο Πανεπιστήμιο θα στοχοποιείται και θα καταστέλλεται μέσα από πειθαρχικές διώξεις( βλ. Διαγραφές φοιτητών στο Ηράκλειο, επειδή διεκδίκησαν την εξεταστική τους) ή ακόμα και ποινικές διώξεις( όπως στο Χημικό ΑΠΘ και στο Πολυτεχνείο Κρήτης). Τέλος με βάση τα παραπάνω το συμβούλιο διοίκησης θα βάλει την σφραγίδα του στην προσπάθεια του κράτους για την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου στην κατεύθυνση καταστρατήγησης των δημοκρατικών δικαιωμάτων και τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας του πανεπιστημίου.

Πως απαντάμε:

Εμείς, ως ΡΑΣ-ΕΑΑΚ, θεωρούμε ότι η μάχη ενάντια στον νόμο δεν σταμάτησε τον Σεπτέμβριο αλλά συνεχίζεται και πρέπει να κορυφωθεί με το μπλοκάρισμα των συμβουλίων διοίκησης. Η προσπάθεια εφαρμογής του νόμου θα είναι casus belli για το φοιτητικό κίνημα που πρέπει να κινηθεί σε μία κατεύθυνση ρήξης και ανατροπής ενάντια στον εκτρωματικό νόμο πλαίσιο και στο σύγχρονο σφαγείο συγκυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ.

Όλα αυτά επιχειρούνται σε μια περίοδο που περισσότερο από ποτέ πάνε να μας πείσουν ότι πρέπει να κοιτάξει καθένας μόνος του ¨πως θα τη βγάλει καθαρή¨, που καλλιεργείται ο ανταγωνισμός στην εργασία, στις σχολές, παντού. Σε όλα αυτά αντιπρόταγμά μας είναι οι αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες του φοιτητικού κινήματος, οι γενικές συνελεύσεις και ο φοιτητικός έλεγχος. Είναι λοιπόν η ώρα που πρέπει να αναζωπυρωθούν οι διαδικασίες των γενικών συνελεύσεων, που με ευθύνη των καθεστωτικων παραταξεων ΠΑΣΠ-ΔΑΠ δεν πραγματοποιούνται στην ΑΣΟΕΕ.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο πρύτανης της ΑΣΟΕΕ, ο Γάτσιος, είναι ένας από τους δυο πρυτάνεις που έχει κινηθεί στην κατεύθυνση της συγκρότησης των επιτροπών για την εκλογή του συμβουλίου διοίκησης. Να τονίσουμε ότι η ΠΑΣΠ στις προηγούμενες πρυτανικές εκλογές είχε στηρίξει έμπρακτα τον Γάτσιο!

Το μόνο που ενδιαφέρει την ΠΑΣΠ είναι να διατηρήσει τα προνόμια και τις συνδιαλλαγές με το καθηγητικό κατεστημένο, μέσα στις κλειστές διαδικασίες των τμηματικών συνελεύσεων έτσι ώστε να περνάνε αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις και να τις παρουσιάζουν στους φοιτητές ως επιτεύγματα και να καρπώνονται ψήφους. Παρά τις δήθεν αγωνιστικές της κορόνες, ήταν αυτή που δεν ήθελε αγώνα διαρκείας με πολιτικό περιεχόμενο για την ανατροπή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και της πολιτικής αυτής που απαξιώνει τις ζωές μας, οδηγώντας το κίνημα στην εκτόνωσή του.

Η επικείμενη συγκρότηση των συμβουλίων διοίκησης σε καμία περίπτωση δε μας βρίσκει απροετοίμαστους, καθώς το φοιτητικό κίνημα ήδη από τα τέλη Αυγούστου πήρε θέση μάχης ενάντια στο νέο Νόμο-Πλαίσιο αλλά και στη συνολικότερη πολιτική που εφαρμόζεται.

Πιάνοντας το νήμα από αυτές τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις το φοιτητικό κίνημα πρέπει να ξαναβγεί στο προσκήνιο μπλοκάροντας τη συγκρότηση των συμβουλίων διοίκησης। Αυτή τη μάχη θα τη δώσουμε με οχημα τους συλλογικους μας αγωνες , με στόχο τη συνολική ανατροπή του νόμου και της πολιτικής τους σε παιδεία, εργασία, δημοκρατικά δικαιώματα.

Απόφαση του Πανελλαδικού Συντονιστικού της Ε.Α.Α.Κ.

Μηνύσεις σε φοιτητές απ’ την ΠΑΣΠ στην Κέρκυρα!

Aλληλεγγύη προς το Σύλλογο Φοιτητών του Τμήματος Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης, Διερμηνείας

Εδώ και μέρες στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και συγκεκριμένα στο Τ.Ξ.Γ.Μ.Δ. έχει παρατηρηθεί μια απαράδεκτη στάση από τα μέλη του Δ.Σ. του τμήματος, και κυρίως από τα μέλη της παράταξης της ΠΑΣΠ, που κατέχουν τις 4 από τις 7 έδρες του, τα οποία αρνήθηκαν πραξικοπηματικά να παραδώσουν τη σφραγίδα του Συλλόγου Φοιτητών στον ίδιο το σύλλογο, ακύρωσαν τις αποφάσεις του. Επιπλέον, τα δύο από τα μέλη του Δ.Σ. και μέλη της ΠΑΣΠ, εν ονόματι του Δ.Σ., χωρίς καν αυτό να έχει συγκληθεί, προέβησαν μέχρι και σε ΕΞΩΔΙΚΟ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΡΙΩΝ ΣΥΜΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗ.

Συγκεκριμένα, η πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών, και μέλος της ΠΑΣΠ αρνήθηκε να πρωτοκολλήσει μια καταγγελία που είχε ψηφιστεί από τη Γενική Συνέλευση, παραβαίνοντας έτσι την απόφαση του Σ.Φ. Στη συνέχεια, ενώ ο σύλλογος μάζεψε υπογραφές για τη διεξαγωγή Γ.Σ., όπως ορίζει το καταστατικό του συλλόγου, το Δ.Σ. δεν αναγνώρισε αυτή την πράξη, αντιβαίνοντας το καταστατικό και αψηφώντας τον ίδιο το σύλλογο. Αρνήθηκε επίσης να παραδώσει στο Σ.Φ. τη σφραγίδα του συλλόγου, ακυρώνοντας έτσι τη νομιμότητα της συνέλευσης.

Λόγω αυτών των παραπτωμάτων ο Σ.Φ. στη συνέλευση που διεξήχθη μετά τη συλλογή υπογραφών στις 29/11, απουσία μελών του Δ.Σ., και της παράταξης της ΠΑΣΠ, αποφάσισε ομόφωνα την ΚΑΘΑΙΡΕΣΗ του Δ.Σ., απόφαση σύμφωνη με το καταστατικό του συλλόγου. Η κυβερνητική αυτή παράταξη δεν αναγνώρισε τη Γ.Σ., ούτε την εκλογοαπολογιστική συνέλευση και τις εκλογές που αποφασίστηκαν στη συνέχεια από την ίδια Γ.Σ., και η γραμματέας του συλλόγου και μέλος της ΠΑΣΠ αρνήθηκε να παραδώσει στο σύλλογο τη σφραγίδα και τα πρακτικά, ακυρώνοντας ουσιαστικά όλες τις ενέργειες του συλλόγου!

Να τονιστεί επίσης, πως μέλη του Δ.Σ. από την παράταξη της ΠΑΣΠ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΝ ΝΑ ΣΥΓΚΑΛΕΣΟΥΝ Δ.Σ., πήραν την πρωτοβουλία να στείλουν ΕΞΩΔΙΚΟ σε τρεις φοιτητές που είχαν ψηφιστεί ως μέλη της εφορευτικής επιτροπής αλλά και σε έναν καθηγητή και μάλιστα, πρόεδρο του τμήματος, επειδή στη Γενική Συνέλευση Τμήματος δέχτηκε να παραχωρήσει το κτήριο για τις εκλογές του συλλόγου, με τον όρο να τηρηθούν όλες οι νόμιμες διαδικασίες. Η απόφαση για την παραχώρηση του κτηρίου πάρθηκε ομόφωνα από τη ΓΣΤ, χωρίς τα μέλη της ΠΑΣΠ να εκφράσουν την παραμικρή αντίρρηση! Το χειρότερο είναι ότι το εξώδικο στάλθηκε ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ!!! Η πράξη αυτή έγινε καθαρά και μόνο για λόγους ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ για να μην διεξαχθούν οι εκλογές που ψήφισε ο σύλλογος.

Καταγγέλλουμε την ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ, ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ στάση του Δ.Σ. και συγκεκριμένα της παράταξης της ΠΑΣΠ και ζητάμε την αλληλεγγύη όλων των φοιτητικών συλλόγων.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ Τ.Ξ.Γ.Μ.Δ.

«Η Ανεργία πληγή και παιδεμός του τόπου...»

Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους! ΟΑΕΔ, Eurostat, Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, ΙΟΒΕ, Ελληνική Στατιστική Αρχή. Όλοι συμφωνούν ότι η ανεργία στην Ελλάδα καλπάζει και ότι η ελαστική εργασία είναι πλέον ο κανόνας, τουλάχιστον για τη νεολαία.

Όπως προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία της Eurostat, η ανεργία στην Ελλάδα ήταν 15,4% τον Σεπτέμβριο του 2011, ενώ η πραγματική ανεργία κυμαίνεται γύρω στο 1.000.000 ανέργους.

Με βάση τα απολογιστικά στοιχεία του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας για το 2010, πέρσι χάθηκαν τουλάχιστον 53.000 θέσεις εργασίας, ενώ οι εργαζόμενοι που απολάμβαναν πλήρη απασχόληση και αμοιβή μειώθηκαν κατά 211.000. Με βάση τα ίδια επίσημα στοιχεία παρατηρείται μείωση των συμβάσεων πλήρους απασχόλησης, αύξηση της μερικής απασχόλησης (κατά 67,5% σε σχέση με το 2009) και αύξηση της εκ περιτροπής εργασίας.

Η ανεργία και η εργασιακή ανασφάλεια είναι ακόμη πιο έντονη στη νεολαία. Σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή ένας στους δύο νέους (14 – 35 ετών) απασχολείται με προσωρινή εργασία, μερικής ή πλήρους απασχόλησης, ενώ το 30,7% των νέων δεν βρήκε εργασία για τουλάχιστον 4-5 χρόνια από τότε που τελείωσε τις σπουδές του. Ακόμη, στους νέους ηλικίας κάτω των 25 ετών το ποσοστό ανέργων ανήλθε περίπου στο 40% (από 27,8% που ήταν τον Δεκέμβριο του 2009).

Η ανεργία και η αθέατη όψη της (ελαστική εργασία, υποαπασχόληση) είναι αποτέλεσμα των μαζικών απολύσεων, των χιλιάδων λουκέτων (που ταυτόχρονα φτωχοποιούν μεγάλα τμήματα των μικρομεσαίων στρωμάτων), της μη ανανέωσης συμβάσεων στο όνομα της κρίσης, κλπ. Κυρίως όμως οφείλεται στις στρατηγικές επιλογές του κεφαλαίου όπως εκφράστηκαν με την διαχρονική απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, επιτάθηκε δε με τον αντιλαϊκό παροξυσμό των Μνημονίων και τις επιλογές της τωρινής χούντας κυβέρνησης-ΔΝΤ-ΕΕ-κεφαλαίου. Εφιάλτης είναι το μέλλον που μας ετοιμάζουν και η ανεργία είναι το βασικότερο συστατικό της συνταγής τους…

Μας έχουν φλομώσει στο ψέμα για να αποδεχόμαστε τα φριχτά μέτρα που παίρνουν το μόχθο του λαού και τον κάνουν κέρδη για τους τραπεζίτες, για το εγχώριο και διεθνές κεφάλαιο.

Μας λένε:

Οι Έλληνες δε δουλεύουν, είναι τεμπέληδες! Τα στοιχεία αποδεικνύουν πως η εκμετάλευση της εργατικής τάξης στην Ελλάδα είναι από τις αγριότερες στην ΕΕ και το ποσοστό των δημοσίων υπαλλήλων βρίσκεται στα μέσα επίπεδα της Ευρωζώνης. Εμείς όμως τους αντιστρέφουμε το πρόβλημα. Αυτοί θέλουν τους πολίτες άνεργους, όπως δήλωσε ο παραιτηθής πρώην πρωθυπουργός από το βήμα της φετινής ΔΕΘ, σε μια ατάκα που θα μείνει στην ιστορία, «Στόχος μας να μην υπάρχει οικογένεια χωρίς τουλάχιστον ένα εργαζόμενο».

Αν δεν πάρουμε τη δόση του δανείου, αν βγούμε από την ΕΕ και το Ευρώ θα πεινάσουμε! Και τι έχουν κάνει όλοι αυτοί που εδώ και 3 χρόνια χρησιμοποιούν αυτό το εκβιαστικό επιχείρημα; Μήπως έχουν επενδύσει στην εκ νέου ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής που οι ίδιοι διέλυσαν; Μήπως έχουν απαγορέυσει στις βιομηχανίες να απολύουν, να κλείνουν και να μεταφέρονται στο εξωτερικό; Μήπως έχουν επιβάλλει στους Έλληνες εφοπλιστές να επισκευάζουν τα καράβια τους στην Ελλάδα και όχι στην Κίνα, πολιτική που έχει τσακίσει τη ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία, που έδινε δουλειά σε χιλιάδες ανθρώπους στις γειτονιές του Πειραιά; Εν τέλει οι κυβερνώντες και το κεφάλαιο είναι οι χειρότεροι «ανθέλληνες»!

Φταίνε οι ξένοι που μας παίρνουν τις δουλειές! Κι όμως, ας δούμε ένα παράδοξο! Από τα πιο μεγάλα θύματα της ανεργίας είναι οι μετανάστες: πάνω από το 16% των ξένων που ζουν στην Ελλάδα είναι άνεργοι. Στην εποχή των «παχιών αγελάδων», με το έγκλημα της Ολυμπιάδας της «μεγάλης Ευρωπαϊκής Ελλάδας», το κεφάλαιο απομύζησε τεράστια κέρδη από την εκμετάλευση, απλήρωτη και ανασφάλιστη εργασία, των μεταναστών εργατών. Τώρα στην εποχή της κρίσης η διάρρηξη της ενότητας της εργατικής τάξης είναι μια από τις μεθόδους που θα επιλέξει για να περάσει τα άθλια αντιλαϊκά μέτρα του. ΔΕ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Για να βγάλουμε εμείς ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και ΕΕ-ΔΝΤ στην ΑΝΕΡΓΙΑ

Απέναντι στον εκβιασμό της πείνας και της εξαθλίωσης, της ηττοπάθειας και της ατομικής ευθύνης και ενοχής οι εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι, Έλληνες και μετανάστες, είναι επιτακτική ανάγκη να αποκτήσουμε φωνή και πρόσωπο τώρα. Να πάψουμε να είμαστε ψηφία σε στατιστικές αναλύσεις, να συναντηθούμε μεταξύ μας, να σπάσουμε την απομόνωση και τον ατομισμό, να ζητήσουμε την αλληλεγγύη και την υποστήριξη από την κοινωνία, να συναντηθούμε με όλους τους εργαζόμενους του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα που μάχονται να κρατήσουν τις δουλειές τους και όσα δικαιώματα απέμειναν και να βγάλουμε εμείς τους από πάνω, μια για πάντα στην ανεργία.

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ:

· Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους . Ζωή με αξιοπρέπεια.

· Ένα ενιαίο και αδιάσπαστο πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα σ' αυτό.

· Νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων.

· Ελεύθερη χρήση των μέσων μαζικής μεταφοράς, ελεύθερη πρόσβαση σε κοινωνικά αγαθά γνώσης, ψυχαγωγίας και πολιτισμού.

· Να μην περάσουν οι εκβιασμοί των απολύσεων του κράτους και των εργοδοτών.

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΘΟΥΜΕ:

· Μέσα από μαζικές Γενικές Συνελέυσης του φοιτητικού μας συλλόγου.

· Όλοι οι απολυμένοι άνεργοι καθώς και οι νεοεισερχόμενοι άνεργοι (που δεν έχουν δουλέψει ποτέ), να συγκροτήσουν συνελεύσεις ανέργων κατά κλάδο και σε γειτονιές καθώς και τον κεντρικό συντονισμό τους.

· Εγγραφή στα συνδικάτα όλων των ανέργων, των συμβασιούχων και των απασχολούμενων με Δελτία Παροχής Υπηρεσιών, με ίδια δικαιώματα με τα άλλα μέλη.

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ τις δράσεις που αποφασίστηκαν από την Πρωτοβουλία Ανέργων Περιστερίου, την Εργατική Λέσχη Νέας Σμύρνης και τη Συνέλευση Ανέργων του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών για:

1. --> Στις 15 Δεκέμβρη στις 18.00, συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος και πορεία προς το Υπ. Εργασίας (Πειραιώς)

2. --> Στις 20 Δεκέμβρη στις 8.00πμ, συγκέντρωση στο Υπ. Εργασίας και στη συνέχεια πορεία προς το Υπ. Οικονομικών.

Ο αγώνας ενάντια στα σχέδια του Μαύρου Μετώπου που μας κυβερνά είναι αγώνας επιβίωσης. Ένας τέτοιος αγώνας προϋποθέτει συντονισμό, προετοιμασία, πρωταγωνιστικό ρόλο των ίδιων των ανέργων και θέληση να πάει μακριά, χρησιμοποιώντας όλες τις μορφές αγώνα που ήρθαν στην επιφάνεια πρόσφατα και κάθε άλλη που η λαϊκή αυτενέργεια θα ανακαλύψει.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΕΡΓΟΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΕΕ – ΔΝΤ, ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΛΟΙ

Ριζοσπαστική Αριστερή Συσπείρωση
Ε.Α.Α.Κ.

Εκεί που δένεται το ατσάλι…

Το Σάββατο 10/12 φοιτητές από τα σχήματα της ΕΑΑΚ -κι εμείς ανάμεσα στα άλλα- βρεθήκαμε δίπλα στους απεργούς χαλυβουργούς της Χαλυβουργίας Ελλάδος να στηρίξουμε τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά τον δίκαιο αγώνα τους. Οι 400 χαλυβουργοί βρίσκονται στην 43η ημέρα απεργίας κι όπως μας είπαν οι ίδιοι η αλληλεγγύη των υπόλοιπων εργαζομένων, της νεολαίας και ολόκληρου του κόσμου είναι αυτά που τους δίνουν δύναμη να συνεχίζουν. Ακολουθεί η ανακοίνωση της ΕΑΑΚ:

Εδώ και μήνες η ελληνική κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπη με την πιο σκληρή αντιλαϊκή επίθεση που έχει βιώσει ποτέ. Από τις περικοπές και τις απολύσεις, την επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων και την επιστροφή στον εργατικό μεσαίωνα, μέχρι το πλήρες τσάκισμα όσων έχει κατακτήσει το λαϊκό κίνημα εδώ και έναν αιώνα, βλέπουμε να εντείνεται η κοινωνική κρίση ολοένα και περισσότερο. Το μήνυμα που θέλουν να μας περάσουν είναι σαφές: την οικονομική κρίση που δημιούργησαν τα αδιέξοδα του βάρβαρου καπιταλισμού, πρέπει να την πληρώσει ο λαός, η νεολαία και οι εργαζόμενοι. Στην κατεύθυνση αυτή συνεχίζει να κινείται η σύγχρονη χούντα Παπαδήμου και η συγκυβέρνηση του μαύρου μετώπου, βυθίζοντας την κοινωνία κάθε μέρα και περισσότερο στην ανεργία, τη φτώχεια, την εξαθλίωση.

Η γενιά μας βλέπει να ετοιμάζουν γι’ αυτήν ένα μέλλον που δεν τη χωράει, βλέπει να θέλουν να την μετατρέψουν στην πρώτη μιας σειράς χαμένων γενεών. Τα χτυπήματα στη νεολαία είναι περισσότερα από ποτέ. Τα σχολεία κλείνουν, τα βιβλία κόβονται, τα πανεπιστήμια καταργούνται ή μετατρέπονται σε ναούς του αυταρχισμού και της αντίδρασης, οι θέσεις εργασίας ειδικά για τους νέους μειώνονται. Απέναντι σε όλα αυτά δίνουμε ως νεολαίοι αλλά και μελλοντικοί εργαζόμενοι το δικό μας αγώνα, τον αγώνα διαρκείας του νεολαιίστικου κινήματος με ορίζοντα την ανατροπή αυτής της πολιτικής.

Δίπλα μας βλέπουμε το εργατικό κίνημα να χτυπιέται και να στέκεται πολλές φορές αμήχανο. Οι επιθέσεις από μεριάς της εργοδοσίας είναι αναρίθμητες και σφοδρές. Οι νόμοι που ψηφίζονται προωθούν το τσάκισμα των εργαζομένων και των δικαιωμάτων τους. Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία αδυνατεί να εκφράσει τις αγωνίες και τους στόχους των εργαζόμενων, δείχνοντας ότι μόνος δρόμος είναι να πάρουν οι ίδιοι την κατάσταση στα χέρια τους, να αλλάξουν τους συσχετισμούς, να συγκροτήσουν την πάλη τους πιο αποφασιστικά.

Η μεγαλειώδης απεργία των εργατών στην Ελληνική Χαλυβουργία, είναι σήμερα ένα τεράστιο βήμα στο δρόμο αυτό. Οι εργάτες που τόσα χρόνια στέναζαν υπό το ζυγό των βιομηχάνων σήκωσαν το κεφάλι και αρνήθηκαν να αποδεχθούν κατάργηση της συλλογικής σύμβασης εργασίας τους και πενθήμερη απασχόληση με μείωση των αποδοχών τους κατά 40%. Δεν τρομοκρατήθηκαν από την απόλυση ούτε των πρώτων 34 συναδέλφων τους, ούτε των επόμενων 16, που η εργοδοσία φρόντισε να στείλει στην ανεργία μετά από 5 βδομάδες απεργιακής κινητοποίησης.

Ο αγώνας αυτός δεν είναι απλά ένας εργατικός αγώνας, αλλά ένα μάθημα. Μας διδάσκει την αξιοπρέπεια, την αποφασιστικότητα, το πείσμα και την επιμονή που πρέπει να έχει σήμερα κάθε αγώνας για να φτάσει μέχρι τη νίκη και την ανατροπή. Μας δείχνει ότι υπάρχουν κάποιοι που δεν σκύβουν το κεφάλι απέναντι στην ταξική αδικία και τις απειλές, που νικάνε το φόβο και το προσωπικό τους κόστος, που δίνουν το παράδειγμα για κάθε συλλογικό φορέα αλλά και για κάθε εργαζόμενο και νεολαίο αυτής της χώρας. Μας δείχνει ότι η φωτιά που άναψαν στην κοινωνία οι κινητοποιήσεις των πλατειών, οι φοιτητικές καταλήψεις, οι τεράστιας έκτασης πανεργατικές απεργίες είναι ακόμα ενεργή.

Για εμάς η απεργία των χαλυβουργών είναι μια εικόνα από το μέλλον που θέλουμε να χτίσουμε. Κάθε μέρα απεργίας είναι μια μικρή νίκη, είναι μια μέρα τιμής και περηφάνιας για το εργατικό κίνημα και το λαό, είναι μια μέρα πιο κοντά στην ανατροπή της συγκυβέρνησης και της βάρβαρης πολιτικής που θέλουν να επιβάλλουν η Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΔΝΤ και οι εγχώριοι συνεργάτες τους. Με ένα πλατύ κοινωνικό μέτωπο, με τη συμπόρευση του φοιτητικού και του εργατικού κινήματος, με το μαχητικό αγώνα διαρκείας όλης της κοινωνίας μπορούμε να τους ανατρέψουμε!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑΣ

ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – Ε.Ε. – Δ.Ν.Τ.

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

Στις 24 Αυγούστου ψηφίστηκε από το μαύρο μέτωπο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ ο νέος νόμος-έκτρωμα για την παιδεία. Επέλεξαν να το ψηφίσουν καλοκαίρι ακριβώς επείδη φοβόντουσαν την αντίδραση των φοιτητών. Δυστυχώς γι'αυτούς οι χειρότεροι εφιάλτες τους έγιναν πραγματικότητα και το φοιτητικό κίνημα απάντησε άμεσα με διαδηλώσεις και καταλήψεις πολλών εβδομάδων. Οι φοιτητές με τον αγώνα τους κατάφεραν να δημιουργήσουν κλίμα απονομιμοποίησης του νόμου τόσο μέσα στα πανεπιστήμια όσο και σε ολόκληρη την κοινωνία. Γι ’αυτό το λόγο, σχεδόν στο σύνολο των ιδρυμάτων οι επιτροπές για την εκλογική διαδικασία των συμβουλίων διοίκησης δεν έχουν συγκροτηθεί ακόμα, παρ’ ότι υπάρχουν φοιτητές, καθηγητές και πρυτάνεις που είναι κάτι παραπάνω από πρόθυμοι να στηρίξουν το νόμο.


Τα συμβούλια διοίκησης θα αποτελούνται από οχτώ καθηγητές, ένα φοιτητή και έξι εξωπανεπιστημιακούς (managers, στελέχη επιχειρήσεων, εγκάθετους του υπουργείου) καταργώντας το αυτοδιοίκητο του πανεπιστημίου. Αυτό σημαίνει ότι ο τρόπος που από δω και πέρα θα διοικείται το πανεπιστήμιο αλλάζει, φιμώνοντας τη φωνή των φοιτητών και αναιρώντας οποιαδήποτε δυνατότητα παρέμβασης των φοιτητικών συλλόγων στα όργανα διοίκησης του ιδρύματος, στην κατεύθυνση προάσπισης των συμφερόντων μας. Ταυτόχρονα τα συμβούλια διοίκησης θα είναι ο δούρειος ίππος για την εφαρμογή του νόμου στο σύνολό του. Ο νόμος προβλέπει για τα πανεπιστήμια να λειτουργούν με ανταποδοτικά κριτήρια δηλαδή δεν θα χρηματοδοτούνται οι φοιτητικές παροχές, αλλά θα εξυπηρετούνται επιχειρηματικά συμφέροντα. Ταυτόχρονα θα χτυπηθεί ο δημόσιος και δωρεάν χαρακτήρας του πανεπιστημίου ενώ οι αλλαγές σε σχέση με τα προγράμματα σπουδών και τα πτυχία θα γίνονται εν αγνοία των φοιτητών, εν μία νυκτί.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο πρύτανης της ΑΣΟΕΕ, ο Γάτσιος, είναι ένας από τους δυο πρυτάνεις που έχει κινηθεί στην κατεύθυνση της συγκρότησης των επιτροπών για την εκλογή του συμβουλίου διοίκηση. Nα τονίσουμε ότι η ΠΑΣΠ στις προήγουμενες πρυτανικές εκλογές είχε στηρίξει έμπρακτα τον Γάτσιο. Όσο και αν οι συνάδελφοι τις ΠΑΣΠ προσπαθούν να μας αποδείξουν ότι παλεύουν ενάντια στο καθηγητικό κατεστημένο δεν μας πείθουν. Θα απολογηθούν οι συνάδελφοι της ΠΑΣΠ στους φοιτητές,των οποίων τα συμφέροντα θέλουν να εκπροσωπούν, για αυτή τους την πράξη;


Εμείς, ως ΡΑΣ-ΕΑΑΚ, θεωρούμε ότι η μάχη ενάντια στον νόμο δεν σταμάτησε τον Σεπτέμβριο αλλά συνεχίζεται και πρέπει να κορυφωθεί με το μπλοκάρισμα των συμβουλίων διοικησης. Η προσπάθεια εφαρμογής του νόμου θα είναι casus belli για το φοιτητικό κίνημα που πρέπει να κινηθεί σε μία κατεύθυνση ρήξης και ανατροπής ενάντια στον εκτρωματικό νόμο πλαίσιο και στο νέο σύγχρονο σφαγείο συγκυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ. Όσο αυτοί βάλλονται ενάντια στα συλλογικά συμφέροντά μας θα μας βρίσκουν μπροστά τους κάθε μέρα και παντού…

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 1/12 στις 10:30 στο ΜΟΥΣΕΙΟ μαζί με τους υπόλοιπους ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ και τον ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ δημοσίου και ιδιωτικού τομέα.

<<Είμαστε εμείς που ζυμώνουμε και δεν έχουμε ψωμί.
Εμείς που βγάζουμε το κάρβουνο και κρυώνουμε.
Είμαστε εμείς που δεν έχουμε τίποτα
κι ερχόμαστε να πάρουμε τον κόσμο>>

Τάσος Λειβαδίτης

ΦΟΙΤΗΤΕΣ-ΕΡΓΑΤΙΑ ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΚΑΙ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ

‘Συγκυβέρνηση εθνικής σωτηρίας’ η αλλιώς πως δημιουργούμε μια κυβέρνηση ‘’ ευθύνης’’ με πραξικοπηματικό τρόπο που δεν έχει καμία νομιμοποίηση από το λαό. Αφού το ψευτοδίλημμα του δημοψηφίσματος ξεπεράστηκε με συνοπτικές διαδικασίες, δεν άργησαν να τεθούν νέα, πάντα με τη βοήθεια του αγαπημένου συμμάχου, των ΜΜΕ. Οι διαφωνίες ξεπεράστηκαν και τώρα όλοι βαδίζουν αισιόδοξα με ένα κυβερνητικό σχήμα που απλά ελπίζουν να βγάλει το 2011 και να μη ξεθυμάνει κάπου στο δρόμο (στην επικύρωση του κουρέματος, που όποιος γνωρίζει κάποια μαθηματικά μπορεί να εγγυηθεί ότι θα φέρει κι άλλα δυσβάστακτα μέτρα και φόρους, καθώς και στο προϋπολογισμό, τον χειρότερο και πιο αντιλαϊκό που έχει ψηφιστεί ποτέ).Είναι σημαντικό να μη τρέφουμε αυταπάτες. Η ‘’ νέα κυβέρνηση’’ ούτε νέα είναι, ούτε κυβέρνηση. Αποτελεί απλά ένα όχημα που είχε προετοιμαστεί για να περάσει ο νέος γύρος μέτρων που θέτει εκβιαστικά το σφαγείο της ΕΕ, στο οποίο κρατάνε τη χώρα. Νέα μέτρα για την 6η δόση, μέτρα που σημαίνουν νέες περικοπές σε μισθούς, βάθεμα της επίθεσης στα εργατικά και δημοκρατικά δικαιώματα, περαιτέρω μειώσεις σε τομείς όπως η υγεία με το κλείσιμο και τη συγχώνευση νοσοκομείων. Η παιδεία φυσικά δε μένει πίσω. Ήδη παίρνουμε ένα μόνο σύγγραμμα για κάθε μάθημα (εάν δε καλύπτει την ύλη, κρίμα …) ενώ με περίσσιο θράσος ο ΕΥΔΟΞΟΣ μας ανταμείβει με πιστωτικές μονάδες εάν επιστρέψουμε τα συγγράμματα που έχουμε ήδη πάρει!

Σε όλα αυτά ο λαός δε πρέπει να παραμείνει σιωπηλός. Το λαϊκό αίτημα είναι να φύγουν τώρα! Η κυβέρνηση, η δανειακή σύμβαση και τα Μνημόνια, όλο το κοινωνικό σφαγείο κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ. Κάθε κυβέρνηση "εθνικής σωτηρίας", "μεταβατική" ή άλλη είναι κυβέρνηση πραξικοπηματική, κυβέρνηση απόπειρας να επιβληθεί η δικτατορία των πιστωτών και των αγορών, κυβέρνηση με μόνο ρόλο να φέρει την κοινωνική ερήμωση και εξαθλίωση και να δώσει "φιλί της ζωής" σε ένα σάπιο πολιτικό σύστημα που καταρρέει. Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε κάτω από το βάρος της εργατικής - λαϊκής οργής.. Ο λαός, οι αγωνιζόμενοι, οι εργαζόμενοι και οι νέοι, δεν έχουν καμία αυταπάτη. Να φύγουν όλοι, τώρα, μαζί με την πολιτική τους! Εμείς ως φοιτητές και μελλοντικοί εργαζόμενοι οφείλουμε και μπορούμε να αγωνιστούμε και να νικήσουμε πρακτικές που μας αρνούνται την ίδια μας τη ζωή την αξιοπρέπεια και το μέλλον μας. Ο αγώνας για αυτά τα πράγματα δεν είναι εύκολος, αλλά ούτε και αδύνατος. Ο πανικός των αστικών δυνάμεων και η ουσιαστική πτώση του ΠΑΣΟΚ το αποδεικνύουν! Είναι ένας αγώνας που περνά μέσα από συλλογικές διαδικασίες, τις γενικές μας συνελεύσεις, εκεί που πραγματώνεται η αληθινή δημοκρατία, και όχι η ψευδοδημοκρατία που επιβάλλεται από ΠΑΣΠ-ΔΑΠ.

Γιατί οι αγώνες για να πετύχουν

• δεν μπορούν παρά να είναι συλλογικοί και ριζοσπαστικοί

• δεν γίνεται να περιορίζονται μόνο σε συντεχνιακού τύπου αιτήματα αλλά να έχουν στραμμένα τα μάτια τους σε όλη την πληττόμενη κοινωνία

• χρειάζονται πανκοινωνικό και πολιτικό χαρακτήρα।

Η μαζική παρουσία των φοιτητών στο πλευρό των εργαζομένων είναι απαραίτητη προυπόθεση για τη νίκη του αγώνα!

Γι αυτό και εμείς καλούμε σε νέα Γενική Συνέλευση την Τετάρτη 30 Νοεμβρίου, ώρα 13:00 στο αμφ Α, για να παρθεί απόφαση συμμετοχής του φοιτητικού συλλόγου στην 24ωρη απεργία την 1η Δεκέμβρη.